بررسی تأثیرات همگرایی وابستگی یا واگرایی استقلال کشورهای جنوب مصر و ایران با آمریکا بررسی تأثیرات همگرایی وابستگی یا واگرایی استقلال کشورهای جنوب مصر و ایران با آمریکا 1 https://epols.ir/dp-71-1887-article 1 در دهه‌های اخیر، برخی کشورهای عربی تلاش کردند با رژیم صهیونیستی عادی‌سازی روابط انجام دهند، اما این روند همواره با شکاف جدی میان حاکمان و افکار عمومی عربی مواجه بوده است. حمله حماس در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ تحت عنوان «طوفان الاقصی» این واقعیت را بار دیگر نمایان کرد و روند صلح‌سازی تحمیلی را دچار چالش جدی نمود. برخلاف ادعاهای رایج که ایران را تهدید مشترک اعراب و اسرائیل معرفی می‌کنند، تحولات اخیر نشان داد که مسئله فلسطین همچنان دغدغه اول جهان اسلام است و جبهه مقاومت، مورد حمایت بخش گسترده‌ای از مردم منطقه قرار دارد. جمهوری اسلامی ایران با حمایت از مقاومت و مخالفت با پروژه‌های صلح ناعادلانه، توانسته نقشی راهبردی و تأثیرگذار در تحولات منطقه ایفا کند. حمله حماس نه‌تنها روند عادی‌سازی را به تأخیر انداخت، بلکه زمینه‌ساز بازنگری در سیاست‌های برخی کشورها و تقویت جایگاه محور مقاومت در منطقه شد. Examining the Impacts of Convergence (Dependence) or Divergence (Independence) of Southern Countries (Egypt and Iran) with the United States habibollah hasankhnloo Mohammad Shah Mohammadi Abstract In recent decades, some Arab countries have sought to normalize relations with the Zionist regime, but this process has consistently faced a significant gap between rulers and Arab public opinion. The Hamas attack on October 7, 2023, under the name “Al-Aqsa Flood,” once again revealed this reality and posed a serious challenge to the process of imposed peacemaking. Contrary to common claims that portray Iran as a shared threat to Arabs and Israel, recent developments have shown that the Palestinian issue remains the foremost concern of the Islamic world and that the Resistance Front enjoys broad popular support across the region. By supporting the resistance and opposing unjust peace projects, the Islamic Republic of Iran has played a strategic and influential role in regional developments. The Hamas attack not only delayed the normalization process but also prompted a reconsideration of the policies of some countries and strengthened the position of the Axis of Resistance in the region. Keywords: Israel, Arabs, normalization of relations, balance of threat, October 7 attack, Al-Aqsa Flood. منابع و مآخذالف) منابع فارسیافشاری، علی. (۱۴۰۳). «نظم جدید در خاورمیانه همراه با گسترش شعله‌های جنگ». دویچه‌وله فارسی. بازیابی‌شده در ۱۳ مهر ۱۴۰۳ از:https://www.dw.com/fa-ir/a-70410245اویغور، حقی. (۲۰۲۴). «به عقب راندن ایران و نظم نوین منطقه‌ای». آناتولی فارسی. بازیابی‌شده در ۱ دی ۱۴۰۲ از:https://www.aa.com.tr/fa/3346262بابایی، محمد؛ میریوسفی، میرعلی. (۱۴۰۱). «تأثیر پیمان صلح ابراهیم بر مجموعه امنیتی منطقه‌ای خاورمیانه». مطالعات فرهنگ دیپلماسی، سال اول، شماره ۱، بهار ۱۴۰۱، صص ۷۰–۹۲.بهادرخانی، محمدرضا؛ دهقانی فیروزآبادی، سید جلال. (۱۳۹۹). «تأثیر تروریسم بر تغییر الگوی روابط دشمنی در مجموعه امنیتی غرب آسیا». سیاست دفاعی، سال ۲۸، شماره ۱۱۱، صص ۹–۴۰.پناه‌بر، احسان. (۱۴۰۳). «پروژه عادی‌سازی روابط عربستان و اسرائیل به بن‌بست خورد؟». روزنامه جمهوری اسلامی، شماره ۵۸۱۹. بازیابی‌شده از:http://www.magiran.com/article/4528204ترابی، قاسم. (۱۳۹۱). «وابستگی آمریکا به نفت خاورمیانه؛ نتایج و پیامدها». فصلنامه مطالعات منطقه‌ای، سال سیزدهم، شماره ۳، تابستان ۱۳۹۱ (پیاپی ۴۵)، صص ۲۹–۶۰.حسنی، سید محمد. (۱۳۹۸). «از تجدیدنظرطلبی تا تنوع‌بخشی در سیاست خارجی عربستان (۲۰۱۰–۲۰۱۹)». سیاست جهانی، دوره هشتم، شماره سوم، پاییز ۱۳۹۸ (پیاپی ۲۹)، صص ۵۵–۷۴.دشتی، فرزانه و دیگران. (۱۴۰۲). «بررسی روند عادی‌سازی روابط اعراب و اسرائیل (۲۰۱۱–۲۰۲۰)». مطالعات سیاسی بین‌النهرین، دوره دوم، شماره اول، صص ۷۹–۱۰۳.دهقانی فیروزآبادی، سید جلال. (۱۳۹۴). نظریه‌ها و فرا نظریه‌ها در روابط بین‌الملل. تهران: نشر مخاطب.رام، فرنوش. (۱۳۹۶). «نیم قرن از جنگ شش روزه اعراب و اسرائیل گذشت». رادیو فردا. بازیابی‌شده در ۲۱ خرداد ۱۳۹۶ از:https://www.radiofarda.com/amp/f35-1967-arabs-israel-war/28540401عصر ایران. (۱۴۰۳). «فارن‌افرز: احتمال شکل‌گیری ائتلاف منطقه‌ای علیه ایران چقدر است؟». بازیابی‌شده از:http://www.asriran.com/fa/news/961983فرهمند، میترا. (۱۳۸۹). «انتشار اسناد جنگ یوم کیپور در اسرائیل و اشتباهات موشه دایان». رادیو فردا. بازیابی‌شده در ۱۵ مهر ۱۳۸۹ از:https://www.radiofarda.com/amp/f2-Israel-Yom-Kippur-war-Dayan-Golda-Mayer-documents-declassified/2183570کریمی، غلامرضا؛ آرایش، حسن؛ رحیمی عماد، سید رضا. (۱۳۹۱). «تقویت رابطه ایران و اسرائیل در پرتو نقش جمال عبدالناصر». دانش سیاسی و بین‌الملل، سال اول، شماره سوم، پاییز ۱۳۹۱، صص ۸۹–۱۰۸.مشیرزاده، حمیرا. (۱۳۸۴). تحول در نظریه‌های بین‌الملل. تهران: انتشارات سمت.ملکی، محمدرضا؛ محمدزاده ابراهیمی، فرزاد. (۱۳۹۹). «چشم‌انداز صلح خاورمیانه در سایه عادی‌سازی روابط اسرائیل و جهان عرب». مطالعات بین‌المللی، سال ۱۷، شماره ۳، زمستان ۱۳۹۹، صص ۴۵–۶۴.نیاکویی، امیر؛ حاجی، ویدا. (۱۴۰۱). «واکاوی و آسیب‌شناسی سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در قبال جنگ داخلی سوریه (۲۰۱۱–۲۰۲۱)». پژوهش‌های سیاسی جهان اسلام، سال دوازدهم، شماره سوم، پاییز ۱۴۰۱، صص ۱–۲۸.یادلین، عاموس. (۱۳۹۹). «عادی‌سازی روابط اسرائیل با حوزه خلیج فارس» (ترجمه فارسی مقاله عبری). گفتمان راهبردی فلسطین، دوره دوم، شماره چهارم.ب) منابع انگلیسیAljazeera. (2020, December 10). Israel, Morocco Agree to Normalise Relations in US-brokered Deal. Retrieved from:https://www.aljazeera.com/news/2020/12/10/israel-morocco-agree-to-normalise-relations-in-us-brokered-dealBenn, A. (2007, November 14). Annapolis Joint Declaration to Focus on Final Status Talks. Haaretz. Retrieved from:http://www.haaretz.com/news/annapolis-joint-declaration-to-focus-on-goals-of-final-status-talks-1.233192Federal Foreign Office. (2019, November 5). History of the Middle East Peace Process. Berlin: Auswärtiges Amt. Retrieved from:https://www.auswaertiges-amt.de/en/aussenpolitik/regionaleschwerpunkte/nahermittlererosten/01-konfliktnahost/-/228380Heywood, A. (2002). Politics. New York: Palgrave Macmillan.Magid, J., & Ahren, R. (2020, September 11). Bahrain to Establish Full Diplomatic Relations with Israel, Trump Announces. The Times of Israel. Retrieved from:https://www.timesofisrael.com/bahrain-to-establish-full-diplomatic-relations-with-israel-trump-announcesWalt, S. M. (1985). Alliance Formation and the Balance of World Power. International Security, 9(4), 3–43.https://doi.org/10.2307/2538540Walt, S. M. (1997). The Origins of Alliances. Ithaca, NY: Cornell University Press.Waltz, K. N. (1979). Theory of International Politics. Reading, MA: Addison-Wesley.Mearsheimer, J. J. (2001). The Tragedy of Great Power Politics. New York: W.W. Norton & Company.Gause III, F. G. (2009). The International Relations of the Persian Gulf. Cambridge: Cambridge University Press.Barnett, M., & Levy, J. S. (1991). Domestic Sources of Alliances and Alignments: The Case of Egypt, 1962–73. International Organization, 45(3), 369–395. 2 129 165 2025/08/11 ۱۴۰۴/۰۵/۲۰ اسرائیل، اعراب، عادی‌سازی روابط، موازنه تهدید، حمله ۷ اکتبر، طوفان الاقصی.

چشم انداز عادی سازی روابط اعراب و اسراییل بعد از حمله ۷ اکتبر حماس از منظر موازنه تهدید چشم انداز عادی سازی روابط اعراب و اسراییل بعد از حمله ۷ اکتبر حماس از منظر موازنه تهدید 1 https://epols.ir/dp-71-1870-article 1 در دهه‌های اخیر، برخی کشورهای عربی تلاش کردند با رژیم صهیونیستی عادی‌سازی روابط انجام دهند، اما این روند همواره با شکاف جدی میان حاکمان و افکار عمومی عربی مواجه بوده است. حمله حماس در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ تحت عنوان «طوفان الاقصی» این واقعیت را بار دیگر نمایان کرد و روند صلح‌سازی تحمیلی را دچار چالش جدی نمود. برخلاف ادعاهای رایج که ایران را تهدید مشترک اعراب و اسرائیل معرفی می‌کنند، تحولات اخیر نشان داد که مسئله فلسطین همچنان دغدغه اول جهان اسلام است و جبهه مقاومت، مورد حمایت بخش گسترده‌ای از مردم منطقه قرار دارد. جمهوری اسلامی ایران با حمایت از مقاومت و مخالفت با پروژه‌های صلح ناعادلانه، توانسته نقشی راهبردی و تأثیرگذار در تحولات منطقه ایفا کند. حمله حماس نه‌تنها روند عادی‌سازی را به تأخیر انداخت، بلکه زمینه‌ساز بازنگری در سیاست‌های برخی کشورها و تقویت جایگاه محور مقاومت در منطقه شد.Analyzing the Future of Arab–Israeli Normalization After Hamas’s October 7 Attack: A Theoretical Perspective Based on the Balance of Threat Zahra Ghasemi Kaldehi Seyed Amir Niakouei Abstract Abstract The Middle East has remained a primary locus of tension and international conflict over the past century, particularly in the aftermath of World War II. The Arab–Israeli conflict—one of the central sources of regional instability—entered an intensified phase with the establishment of the State of Israel in 1948. Since the 1970s, several peace initiatives have been launched, most notably the Camp David Accords between Egypt and Israel. In recent decades, the normalization process gained momentum, culminating in the Abraham Accords (2020), through which the United Arab Emirates, Bahrain, Sudan, and Morocco formalized ties with Israel. Saudi Arabia also appeared poised to join this trajectory. However, the large-scale offensive launched by Hamas on October 7, 2023—referred to as the "Al-Aqsa Flood"—temporarily disrupted this trend of normalization. This study seeks to address the following research question: What impact has the October 7 Hamas attack had on the normalization of Arab–Israeli relations? Drawing on Stephen Walt’s theory of Balance of Threat, the paper argues that while the attack produced short-term psychological and diplomatic repercussions, the broader strategic trajectory of normalization is likely to persist. This continuity is largely underpinned by the convergence of security interests between Israel and various Arab states—particularly their shared perception of the Islamic Republic of Iran as a common threat. Arab governments remain inclined to pursue normalization in pursuit of domestic stability, the containment of regional threats, increased alignment with the United States, and the strategic balancing of Iran’s regional influence. At the same time, the United States—pursuing its long-term regional strategy—is committed to Israel’s integration into the Middle Eastern political and security architecture. Within this framework, Hamas’s attack may result in a tactical delay in normalization efforts, but it is unlikely to constitute a strategic reversal. This article employs a descriptive-analytical methodology, based on both library and digital sources, to demonstrate that a fundamental shift in Arab foreign policy behavior would require structural transformations—such as regime changes or a reorientation of U.S. foreign policy—rather than a single military operation or temporary crisis. Keywords: Israel, Arab States, Normalization, Balance of Threat, October 7 Attack, Al-Aqsa Flood. منابع و مآخذ الف) منابع فارسی افشاری، علی. (۱۴۰۳). «نظم جدید در خاورمیانه همراه با گسترش شعله‌های جنگ». دویچه‌وله فارسی. بازیابی‌شده در ۱۳ مهر ۱۴۰۳ از: https://www.dw.com/fa-ir/a-70410245 اویغور، حقی. (۲۰۲۴). «به عقب راندن ایران و نظم نوین منطقه‌ای». آناتولی فارسی. بازیابی‌شده در ۱ دی ۱۴۰۲ از: https://www.aa.com.tr/fa/3346262 بابایی، محمد؛ میریوسفی، میرعلی. (۱۴۰۱). «تأثیر پیمان صلح ابراهیم بر مجموعه امنیتی منطقه‌ای خاورمیانه». مطالعات فرهنگ دیپلماسی، سال اول، شماره ۱، بهار ۱۴۰۱، صص ۷۰–۹۲. بهادرخانی، محمدرضا؛ دهقانی فیروزآبادی، سید جلال. (۱۳۹۹). «تأثیر تروریسم بر تغییر الگوی روابط دشمنی در مجموعه امنیتی غرب آسیا». سیاست دفاعی، سال ۲۸، شماره ۱۱۱، صص ۹–۴۰. پناه‌بر، احسان. (۱۴۰۳). «پروژه عادی‌سازی روابط عربستان و اسرائیل به بن‌بست خورد؟». روزنامه جمهوری اسلامی، شماره ۵۸۱۹. بازیابی‌شده از: http://www.magiran.com/article/4528204 ترابی، قاسم. (۱۳۹۱). «وابستگی آمریکا به نفت خاورمیانه؛ نتایج و پیامدها». فصلنامه مطالعات منطقه‌ای، سال سیزدهم، شماره ۳، تابستان ۱۳۹۱ (پیاپی ۴۵)، صص ۲۹–۶۰. حسنی، سید محمد. (۱۳۹۸). «از تجدیدنظرطلبی تا تنوع‌بخشی در سیاست خارجی عربستان (۲۰۱۰–۲۰۱۹)». سیاست جهانی، دوره هشتم، شماره سوم، پاییز ۱۳۹۸ (پیاپی ۲۹)، صص ۵۵–۷۴. دشتی، فرزانه و دیگران. (۱۴۰۲). «بررسی روند عادی‌سازی روابط اعراب و اسرائیل (۲۰۱۱–۲۰۲۰)». مطالعات سیاسی بین‌النهرین، دوره دوم، شماره اول، صص ۷۹–۱۰۳. دهقانی فیروزآبادی، سید جلال. (۱۳۹۴). نظریه‌ها و فرا نظریه‌ها در روابط بین‌الملل. تهران: نشر مخاطب. رام، فرنوش. (۱۳۹۶). «نیم قرن از جنگ شش روزه اعراب و اسرائیل گذشت». رادیو فردا. بازیابی‌شده در ۲۱ خرداد ۱۳۹۶ از: https://www.radiofarda.com/amp/f35-1967-arabs-israel-war/28540401 عصر ایران. (۱۴۰۳). «فارن‌افرز: احتمال شکل‌گیری ائتلاف منطقه‌ای علیه ایران چقدر است؟». بازیابی‌شده از: http://www.asriran.com/fa/news/961983 فرهمند، میترا. (۱۳۸۹). «انتشار اسناد جنگ یوم کیپور در اسرائیل و اشتباهات موشه دایان». رادیو فردا. بازیابی‌شده در ۱۵ مهر ۱۳۸۹ از: https://www.radiofarda.com/amp/f2-Israel-Yom-Kippur-war-Dayan-Golda-Mayer-documents-declassified/2183570 کریمی، غلامرضا؛ آرایش، حسن؛ رحیمی عماد، سید رضا. (۱۳۹۱). «تقویت رابطه ایران و اسرائیل در پرتو نقش جمال عبدالناصر». دانش سیاسی و بین‌الملل، سال اول، شماره سوم، پاییز ۱۳۹۱، صص ۸۹–۱۰۸. مشیرزاده، حمیرا. (۱۳۸۴). تحول در نظریه‌های بین‌الملل. تهران: انتشارات سمت. ملکی، محمدرضا؛ محمدزاده ابراهیمی، فرزاد. (۱۳۹۹). «چشم‌انداز صلح خاورمیانه در سایه عادی‌سازی روابط اسرائیل و جهان عرب». مطالعات بین‌المللی، سال ۱۷، شماره ۳، زمستان ۱۳۹۹، صص ۴۵–۶۴. نیاکویی، امیر؛ حاجی، ویدا. (۱۴۰۱). «واکاوی و آسیب‌شناسی سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در قبال جنگ داخلی سوریه (۲۰۱۱–۲۰۲۱)». پژوهش‌های سیاسی جهان اسلام، سال دوازدهم، شماره سوم، پاییز ۱۴۰۱، صص ۱–۲۸. یادلین، عاموس. (۱۳۹۹). «عادی‌سازی روابط اسرائیل با حوزه خلیج فارس» (ترجمه فارسی مقاله عبری). گفتمان راهبردی فلسطین، دوره دوم، شماره چهارم. ب) منابع انگلیسی Aljazeera. (2020, December 10). Israel, Morocco Agree to Normalise Relations in US-brokered Deal. Retrieved from: https://www.aljazeera.com/news/2020/12/10/israel-morocco-agree-to-normalise-relations-in-us-brokered-deal Benn, A. (2007, November 14). Annapolis Joint Declaration to Focus on Final Status Talks. Haaretz. Retrieved from: http://www.haaretz.com/news/annapolis-joint-declaration-to-focus-on-goals-of-final-status-talks-1.233192 Federal Foreign Office. (2019, November 5). History of the Middle East Peace Process. Berlin: Auswärtiges Amt. Retrieved from: https://www.auswaertiges-amt.de/en/aussenpolitik/regionaleschwerpunkte/nahermittlererosten/01-konfliktnahost/-/228380 Heywood, A. (2002). Politics. New York: Palgrave Macmillan. Magid, J., & Ahren, R. (2020, September 11). Bahrain to Establish Full Diplomatic Relations with Israel, Trump Announces. The Times of Israel. Retrieved from: https://www.timesofisrael.com/bahrain-to-establish-full-diplomatic-relations-with-israel-trump-announces Walt, S. M. (1985). Alliance Formation and the Balance of World Power. International Security, 9(4), 3–43. https://doi.org/10.2307/2538540 Walt, S. M. (1997). The Origins of Alliances. Ithaca, NY: Cornell University Press. Waltz, K. N. (1979). Theory of International Politics. Reading, MA: Addison-Wesley. Mearsheimer, J. J. (2001). The Tragedy of Great Power Politics. New York: W.W. Norton & Company. Gause III, F. G. (2009). The International Relations of the Persian Gulf. Cambridge: Cambridge University Press. Barnett, M., & Levy, J. S. (1991). Domestic Sources of Alliances and Alignments: The Case of Egypt, 1962–73. International Organization, 45(3), 369–395. 2 65 102 2025/07/22 ۱۴۰۴/۰۴/۳۱ زهرا قاسمی کلدهی - سیدامیر نیاکویی زهرا قاسمی اسرائیل، اعراب، عادی‌سازی روابط، موازنه تهدید، حمله ۷ اکتبر، طوفان الاقصی.

بررسی تاثیر تحریم‌های ایالات متحده بر وضعیت اقتصادی ایران بررسی تاثیر تحریم‌های ایالات متحده بر وضعیت اقتصادی ایران 1 https://epols.ir/dp-71-1919-article 1 هدف: در پژوهش حاضر در پی پاسخ به این سوال که تحریم‌های ایالات متحده بر وضعیت اقتصادی ایران تأثیر گذاشته است؟ در پاسخ به این سوال که تحریم‌های ایالات متحده بر حوزه‌های اقتصادی ایران تأثیرات منفی گذاشته است و این موضوع از یک سو بر چهره بین‌المللی ایالات متحده و از سوی دیگر بر تصویر ایران در افکار عمومی بین‌المللی تأثیرگذار بوده است، واکاوی قرار می‌گیرد. در این مطالعه از ابزارهایی مانند میثاق بین‌الملل حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی استفاده شده است. روش شناسی: در این راستا، اطلاعات به روش کیفی و با استفاده از منابع کتابخانه¬ای جمع¬آوری و به شیوه توصیفی-تحلیلی، بررسی و تحلیل تبدیل شد. یافته‌ها: نتایج پژوهش نشان داد که تحریم‌های آمریکا-متحده علیه ایران به صورت مستقیم و غیرمستقیم باعث ریزش درآمدهای کشور، کاهش ارزش پول ملی و افزایش تورم و بیکاری شده و باعث بدتر شدن رفاه عمومی مردم می‌شود. در حالی که این افراد تأثیرگذار بر زندگی، بیماران، زنان و کودکان بسیار زیاد بوده اند و معافیت های بشردوستانه، ایرانیان را از تأثیرات منفی ضدها محافظت نمی کند. نتیجه¬گیری: مجازات¬های اقتصادي وضع شده تاثيرات زيانبار و مخربي بر سلامت افراد ايراني داشته و از حقوق اساسي بشر را ساخته است.Examining the impact of US sanctions on Iran's economic situationSeyyed Mojtaba Rabbani Khah , Bijan Mirzai , Mohsen SepehrAbstractObjective: In this study, we seek to answer the question of whether the US sanctions have had an impact on the economic situation of Iran. In response to this question, the hypothesis that the US sanctions have had a negative impact on Iran's economic sectors, and this has had an impact on the international image of the United States on the one hand and on the image of Iran in international public opinion on the other, is examined. In this study, tools such as the International Covenant on Economic, Social and Cultural Rights were used. Methodology: In this regard, information was collected qualitatively using library resources and was examined and analyzed in a descriptive-analytical manner. Findings: The results of the study showed that the US sanctions against Iran have directly and indirectly caused a decline in the country's income, a decrease in the value of the national currency, and an increase in inflation and unemployment, and have worsened the general welfare of the people. In addition, the impact of sanctions on the lives of poor people, the sick, women and children has been enormous, and humanitarian exemptions have not protected Iranians from the negative effects of sanctions. Conclusion: The imposed economic sanctions have had harmful and destructive effects on the health of Iranians and have violated some basic human rights.Keywords: Sanctions, United States, Economic Situation, Iranفهرست منابع الف) فارسی ضیایی، سیدمرتضی؛ غفاری، سمیه، (1395)، «بررسی تحریم¬های یکجانبه آمریکا علیه ایران از نظر حقوق بین الملل»، دومین کنفرانس جامع بین¬الملل اقتصاد مقاومتی، بابلسر، دانشگاه جامع علمی کاربردی استان مازندران، https://www.civilica.com/Paper-CICRE02-CICRE02_013.html مژدهی، مهسا، (1399)، «مبارزه دیپلماتیک برای مقابله با مسائل؛ کدام کشور به ایران کمک کرد؟»، انتشار یافته در خبر آنلاین، کد خبر: 1372162، قابل دسترسی در khabaronline.ir/news/1372162. یزدان‌فام، محمود، (1387)، «تحریم‌های بین‌الانتظام و امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران»، فصلنامه مطالعات راهبردی، سال 9، شماره 4، زمستان، صفحات 789-821. اصفهانی، الهه، رحمتی، پرویز، رضایی، بهمن، غریبی، سارا، (1392)، تحریم و پیامدهای آن بر تولید و تجارت نفت و گاز، کنفرانس بین المللی اقتصاد تحت تحریم است. شفقت زاده و همکاران، زهرا، (1392) بررسی ارتباط میان رشد اقتصادی، سرمایه گذاری خارجی و توسعه مالی در ایران، دومین کنفرانس بین المللی مدیریت مستقیم، کارآفرینی و توسعه اقتصادی. اصفهانی و همکاران، الهه،(1392)، تحریم و پیامدهای آن بر تولید و تجارت نفت و گاز، کنفرانس بین المللی اقتصاد در شرایط تحریم. حدادی، مهدی، ۱۳۸۲، تحریم‌های بین‌المللی، ابزار سیاست ملی یا ضمانت اجرایی بین‌المللی، اندیشه‌های حقوقی، سال اول، شماره سوم. ابراهیمی، سجاد، 1389، اثر شوک ‌های قیمت نفت و نوسانات نرخ ارز و نااطمینانی حاصل از آن بر رشد اقتصادی منتخب نفتی، فصلنامه ی پژوهشنامه بازرگانی، شماره 59، ص 105-83. اصفهانی، الهه، رحمتی، پرویز، رضایی، بهمن، غریبی، سارا، (1392)، تحریم و پیامدهای آن بر تولید و تجارت نفت و گاز، کنفرانس بین المللی اقتصاد تحت تحریم برکشلی، فریدون، ۱۳۷۵، تحریم بین المللی آمریکا و جهان سوم. راهبرد شماره ۱۲. فرهی، فریده، ۱۳۷۶، شناخت تحریم آمریکا علیه ایران، مجله سیاست خارجی، سال یازدهم، شماره ۱، ص ۴۷. ب) انگلیسی آلن، سوزان هانا و لکتزیان، دیوید جی (2013). «تحریم‌های اقتصادی: ابزاری بی‌اثر؟» J Peace Res. 2013;50(1): 121–135. https://doi:10.1177/0022343312456224 آلوش، مهدی و صلواتی، علی و آلوش، آرش (۲۰۱۹). «تحریم‌های اقتصادی سلامت جمعیت را تهدید می‌کند: مورد ایران» بهداشت عمومی ۲۰۱۹؛ ۱۶۹: ۱۰–۱۳. https://doi.org/10.1016/j.puhe.2019.01.006 آنسکی، تسونتسوگو و موناکاتا، ماساشیرا (2005). سیاست بیماری و سلامت در ژاپن، آکسفورد: انتشارات بلکول. بنگر، نوشته‌ی دیوید و کارنی، تاد و لورنزینی، مارینا (۲۰۲۰). «چالش‌های تحریم‌های ایالات متحده علیه ایران در طول همه‌گیری ویروس کرونا»، منتشر شده توسط موسسه‌ی لافر با همکاری، پنجشنبه، ۳۰ آوریل ۲۰۲۰. https://translate.google.com/translate? بنیس، فیلیس (۲۰۲۰). «تحریم‌ها در دوران همه‌گیری (از ونزوئلا تا ایران، تحریم‌های اقتصادی غیرقانونی و غیرانسانی واشنگتن جان میلیون‌ها نفر را در معرض خطر قرار می‌دهد)»، نظر/ همه‌گیری ویروس کرونا، [کوین لامارک/رویترز]، ۸ ژانویه ۲۰۲۰. https://translate.google.com/translate? شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (۲۰۰۶). اجرای توافقنامه پادمان‌های NPT در جمهوری اسلامی ایران، سازمان ملل. چراغعلی، مجید (2013). «تأثیرات تحریم‌های بین‌المللی بر بازار دارویی ایران»، دارو. 31 ژوئیه 2013؛ 21(1):64. https://doi.org/10.1186/2008-2231-21-64 PMID:23902642 کوویل، دِ تیری (۲۰۲۰). «بین تحریم‌های آمریکا و همه‌گیری کووید-۱۹»، ایران کجاست، ۲۱ مارس ۲۰۲۰. مصاحبه با اسپوتنیک، https://translate.google.com/translate دوتاگوپتا، اس و یامپولسکی، دی و چودوری، کالیفرنیا (۲۰۱۵). «تحریم‌های اقتصادی و دسترسی به بازار برای داروها: مطالعات موردی با روسیه، کوبا و ایران»، متفرقه | جلد ۱۸، شماره ۷، PA569، ۱ نوامبر ۲۰۱۵. https://doi.org/10.1016/j.jval.2015.09.1873 اروپا در آزمایش مکانیسم دور زدن تحریم‌ها، کالاهای پزشکی به ایران ارسال می‌کند (۲۰۲۰). فرانس ۲۴، ۳۱ مارس ۲۰۲۰. فصیحی، فرناز (۲۰۲۰). «ایران می‌گوید تحریم‌های آمریکا جان انسان‌ها را می‌گیرد»، مقامات آمریکایی مخالفند، نیویورک تایمز، ۱ آوریل ۲۰۲۰. گارفیلد، ریچارد و سانتانا، سارا (1997). «تأثیر بحران اقتصادی و تحریم ایالات متحده بر سلامت در کوبا»، مجله بهداشت عمومی آمریکا. 1997؛ 87(1): 15–20. https://doi:10.2105/ajph.87.1.15 گارفیلد، رافائل (1997). «تأثیر تحریم‌های اقتصادی بر سلامت زنان و کودکان»، J Am Med Womens Assoc (1972) 1997;52(4): 181–184. https://europepmc.org/article/med/9354048 هاس، ریچارد (۱۹۹۸). تحریم‌های اقتصادی و دیپلماسی آمریکا، نیویورک: شورای روابط خارجی. دیده‌بان حقوق بشر ایالات متحده (۲۰۲۰). «تحریم‌های ایران را در بحران کووید-۱۹ کاهش دهید»، نیویورک، ۱۰ مارس ۲۰۲۰. https://translate.google.com/translate کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران (۲۰۱۳). بحران رو به رشد؛ تأثیر تحریم‌ها و سیاست‌های رژیم بر حقوق اقتصادی و اجتماعی ایرانیان، کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران. کارابولوت، سلین (2016). «تأثیر تحریم‌های دموکراتیک بر رهبران، آیا تحریم‌های اقتصادی رهبران کشور را بی‌ثبات می‌کند؟»، مجله آمریکایی علوم سیاسی، 49 (3): صفحه 1-31. کاتزمن، کنت (۲۰۲۰). «تحریم‌های ایران، سرویس تحقیقات کنگره»، ۱۴ آوریل ۲۰۲۰، صفحه ۱-۱۰۷. https://crsreports.congress.gov RS20871 کبریایی زاده، عباس و کوپایی، ناصر و عبدالهیاس، اکبر و نیکفر، شکوفه و محمدی، نفیسه (1392). »تحلیل روند بازار دارویی ایران; 1997-2010، پیامدهای سیاست برای کشورهای در حال توسعه. دارو. 2013 06 28; 21 (1): 52. https://doi.org/10.1186/2008-2231-21-52 PMID:23805853 خیراندیش، مهرناز و رشیدیان، آرش و بیگدلی، مریم (2015). «تحلیل رسانه‌های خبری از اثرات تحریم‌های اقتصادی بر دسترسی به دارو در ایران»، مجله تحقیقات دارویی. اکتبر-دسامبر 2015؛ 4(4):199–205. https://doi.org/10.4103/2279-042X.167042 PMID:26645026 خیراندیش، مهرناز و رشیدیان، آرش و کبریایی‌زاده، عباس و چراغعلی، مجید و سلیمانی، فاطمه (2015). «مروری بر سیاست‌های دارویی در پاسخ به بحران‌های اقتصادی و تحریم‌ها»، مجله تحقیقات داروسازی. 2015 ژوئیه-سپتامبر؛ 4(3): 115–22. https://doi.org/10.4103/2279-042X.162361 PMID:26312250 خیراندیش، مهرناز و ورهرامی، ویدا و کبریایی‌زاده، عباس (2018). «تأثیر تحریم‌های اقتصادی بر دسترسی به داروهای بیماری‌های غیرواگیر در جمهوری اسلامی ایران»، East Mediterr Health J 2018;24:42–51.doi:10.26719/2018.24.1.42 کوکبیساقی، فاطمه (2018). «ارزیابی اثرات تحریم‌های اقتصادی بر حق سلامت ایرانیان با استفاده از ابزار ارزیابی تأثیر حقوق بشر: یک بررسی سیستماتیک»، Int J Health Policy Manag. 2018;7(5):374–393. https://doi:10.15171/ijhpm.2017.147 کوکبیساقی، فاطمه و میلر، اندرو و بشار، فرشید و ثالثی، محمود و زرچی، علی و کرامت فر، عبدالصمد و پورحسینقلی، محمد ع و امینی، حسین و واحدیان عظیمی، امیر (1398). «تأثیر تحریم‌های سیاسی ایالات متحده بر همکاری‌ها و تحقیقات بین‌المللی در ایران»، Bmj Global Health، صفحه 1-7. http://dx.doi.org/10.1136/bmjgh-2019-001692 لوئیس، مورین و ورهوون، مارین (۲۰۱۰). بحران‌های مالی و هزینه‌های اجتماعی: تأثیر بحران ۲۰۰۸-۲۰۰۹، واشنگتن: بانک جهانی. ماراریکه، مونودا (۲۰۱۹). «تحریم‌های اقتصادی زیمبابوه و خماری پسااستعماری: نقدی بر قانون بهبود اقتصادی دموکراسی زیمبابوه (ZDERA) – ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۸»، مجله بین‌المللی مطالعات علوم اجتماعی، جلد ۷، شماره ۱؛ ژانویه، صفحات ۲۸-۳۹. محسنی چراغلو، امین (2020). «مخمصه ایران: کووید-19، سوء مدیریت اقتصادی و تحریم‌ها»، تفسیر، سیاست ایالات متحده - خلیج فارس، منتشر شده در: 14 آوریل 2020. https://translate.google.com/translate مورت، اریکا (۲۰۱۵). «تأثیرات بشردوستانه تحریم‌های اقتصادی بر ایران و سوریه»، Eur Sec 2015;24:120–40. https://doi.org/10.1080/09662839.2014.893427 مولیگان، استیون (۲۰۱۸). «خروج از توافق‌نامه‌های بین‌المللی: چارچوب قانونی، توافق‌نامه پاریس و توافق‌نامه هسته‌ای ایران»، سرویس تحقیقات کنگره ۲۰۱۸: صفحات ۱ تا ۲۸. نمازی، سارا (۱۳۹۲). تحریم‌ها و کمبود تجهیزات پزشکی در ایران، دیدگاه‌ها. نوینکیرش، ماتیاس و نویمایر، فلوریان (۲۰۱۶). «تأثیر تحریم‌های ایالات متحده بر فقر»، مجله اقتصاد توسعه، جلد ۱۲۱، ژوئیه ۲۰۱۶، صفحات ۱۱۰-۱۱۹. https://doi.org/10.1016/j.jdeveco.2016.03.005 نیوِشو، جان (۲۰۱۲). «درباره تحریم‌های اقتصادی و دموکراسی: کارکرد تحریم‌های اقتصادی به عنوان ابزاری برای ارتقای توسعه دموکراتیک»، مطالعات سیاسی جهانی دانشگاه مالمو، روابط بین‌الملل، پاییز، صفحات ۱-۵۲. پکسن، دورسون (2011). «تحریم‌های اقتصادی و امنیت انسانی: تأثیر تحریم‌های اقتصادی بر سلامت عمومی»، تحلیل سیاست خارجی. 2011؛ 7(3): 237–251. https://doi:10.1111/j.1743-8594.2011.00136.x. پمپئو، مایکل (۲۰۱۸). «پس از توافق: یک استراتژی جدید در مورد ایران»، ۲۱ مه، موجود در: https://www.heritage.org/defense/event/after-the-deal-new-iran-strategy صفیجانی، موسوی و اکبرپور روشن، نرگس و مهربد، شیرین و عباسی، محسن (2015). «تأثیرات تحریم‌های اقتصادی بر توسعه پایدار: با تمرکز بر نیروی کار»، مجله علمی جمهوریت، 2015؛ 36: 3458–76. شورای امنیت سازمان ملل متحد. قطعنامه شماره ۱۹۲۹؛ ۲۰۱۰، https://digitallibrary.un.org/record/683939. سگال، استفانی و گرستل، دیلن (۲۰۱۸). «تأثیر اقتصادی تحریم‌های ایران»، ۵ نوامبر ۲۰۱۸. https://translate.google.com/translate? سن، کاستوری و الفیصل، ولید و الصالح، تاسر (2013). «سوریه: اثرات درگیری و تحریم‌ها بر سلامت عمومی»، مجله سلامت عمومی (Oxf) 2013؛ 35(2): صفحات 195-199. https://doi.org/10.1093/pubmed/fds090 اسپانیل، ویلیام و بردلی، اسمیت (۲۰۱۵). تحریم‌ها، عدم قطعیت و تصدی رهبری، فصلنامه مطالعات بین‌المللی doi: 10.1111/isqu.12199. کمیته حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی سازمان ملل متحد (۲۰۰۰). تفسیر عمومی شماره ۱۴: حق برخورداری از بالاترین استاندارد قابل دستیابی سلامت. وزارت امور خارجه ایالات متحده (۲۰۱۸). «آرشیو برنامه اقدام مشترک (JPOA) و آرشیو برنامه جامع اقدام مشترک (JCPOA)، ۲۰۱۸. موجود در: https://www.treasury.gov/resource-center/sanctions/Programs/Pages/jpoa_archive.aspx [دسترسی در ۲۷ دسامبر ۲۰۱۸]. وزارت خزانه‌داری ایالات متحده (۲۰۱۸). «برنامه‌های تحریم و اطلاعات کشور»، موجود در: https://www.treasury.gov/resource-center/sanctions/Programs/Pages/Programs.aspx [دسترسی در ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۸]. وگلر، سابین و زیمرمن، نینا و لئوپولد، کریستین و دو جونچر، کیس دو (2011). «سیاست‌های دارویی در کشورهای اروپایی در پاسخ به بحران مالی جهانی»، South Med Rev. دسامبر 2011؛ 4(2):69–79. https://doi.org/10.5655/smr.v4i2.1004 PMID:23093885 ویرتز، ورونیکا و هوگرزیل، هانس و گری، اندرو (۲۰۱۷). «داروهای ضروری برای پوشش همگانی سلامت»، لنست. ۲۸ ژانویه ۲۰۱۷؛ ۳۸۹(۱۰۰۶۷): ۴۰۳–۷۶. https://doi.org/10.1016/S0140-6736(16)31599-9 PMID:27832874 سازمان بهداشت جهانی (۲۰۱۰). «استراتژی همکاری کشوری برای سازمان بهداشت جهانی و جمهوری اسلامی ایران ۲۰۱۰-۲۰۱۴»، دفتر منطقه‌ای سازمان بهداشت جهانی برای مدیترانه شرقی، ۲۰۱۰. قاهره. قابل دسترسی: http://apps.who.int/iris/bitstream/10665/113238/1/CCS_Islamic_Republic_Iran_2010_EN_14482.pdf [دسترسی در ۳۱ مه ۲۰۱۹]. hamshahrionline.ir/x6f72 - https://www.dana.ir/1610040 کوش، هانس جی؛ بایکوت، (۱۹۸۲)، دایره‌المعارف حقوق بین‌الملل عمومی، آمستردام، انتشارات نورث-هلند. علی واعظ (۲۰۱۳) تلو تلو خوردن برای خروج از تحریم‌ها، www.atimes.com، ۶ آگوست ۲۰۱۳ 2 166 212 2025/03/16 ۱۴۰۳/۱۲/۲۶ سید مجتبی ربانی خواه ، بیژن میرزایی ، محسن سپهر سید مجتبی تحریم ایالات متحده وضعیت اقتصادی ایران.

نقش امیدآفرینی در تقویت مشارکت اجتماعی با تأکید بر اهداف انقلاب اسلامی نقش امیدآفرینی در تقویت مشارکت اجتماعی با تأکید بر اهداف انقلاب اسلامی 1 https://epols.ir/dp-71-1778-article 1 امیدآفرینی یک حالت روانی، هیجانی و شناختی است که فرد، حالت پیش‌بینی و انتظار وقوع یک رویداد خوب را دارد و ضمن احساس کارایی و ثمربخشی به این نتیجه می‌رسد که می‌تواند بهتر از قبل به کارهای خود رسیدگی کرده و رفتاری سازگار و مثبت از خود نشان دهد؛ بنابراین امیدآفرینی به‌عنوان یکی از عوامل کلیدی در پیشبرد مشارکت اجتماعی، به‌ویژه در چارچوب اهداف انقلاب اسلامی، نقش بسزایی در تقویت انسجام اجتماعی و ارتقاء سطح مشارکت مردمی ایفا می‌کند. هدف اصلی این تحقیق، تبیین نقش امیدآفرینی در افزایش مشارکت اجتماعی و بررسی عوامل مؤثر بر این فرآیند با تأکید بر اهداف انقلاب اسلامی است. پژوهش حاضر به لحاظ روش‌شناسی از نوع مطالعات توصیفی تحلیلی است و نتایج حاصله بیانگر آن است که مؤثرترین عوامل اجتماعی امیدآفرینی شامل، انسجام اجتماعی، ایجاد اعتماد اجتماعی، مشارکت اجتماعی، حمایت اجتماعی و امنیت اجتماعی است. نتایج همچنین حاکی از آن است که افزایش امیدآفرینی منجر به افزایش مشارکت اجتماعی در فعالیت‌های اجتماعی می‌شود. در نتیجه می‌توان گفت که امیدآفرینی به‌عنوان یک عامل کلیدی در تقویت مشارکت اجتماعی در راستای اهداف انقلاب اسلامی شناخته می‌شود. Knowledge of political interpretation Vol 5, No 17, winter 2023 ppt 48-90 Received: 31/10/2024 Accepted: 03/02/2025 The Role of Hope-Building in Strengthening Social Participation With Emphasis on the Goals of the Islamic Revolution Ali Moradi Bahmaei Abstract Hope-building is a psychological, emotional, and cognitive state in which an individual anticipates and expects a good event to occur, and while feeling efficient and productive, comes to the conclusion that he can handle his work better than before and show consistent and positive behavior; therefore, hope-building, as one of the key factors in advancing social participation, especially within the framework of the goals of the Islamic Revolution, plays a significant role in strengthening social cohesion and improving the level of popular participation. The main purpose of this research is to explain the role of hope-building in increasing social participation and to examine the factors affecting this process with an emphasis on the goals of the Islamic Revolution. The present research is a descriptive-analytical study in terms of methodology, and the results indicate that the most effective social factors of hope-building include social cohesion, building social trust, social participation, social support, and social security. The results also indicate that increasing hope-building leads to increasing social participation in social activities. As a result, it can be said that hope-building is recognized as a key factor in strengthening social pa rticipation in line with the goals of the Islamic Revolution. Keywords: hope-building, social trust, social participation, social cohesion, Islamic Revolution . Keywords: Hope-building, social trust, social participation, social cohesion, Islamic Revolution. منابع و مآخذ قرآن کریم. ترجمه الهی قمشه‌ای. آخوندی، مصطفی (1385). «جایگاه امید در پویایی انسان‌ها»، مجله مربیان، سال ششم، شماره 19. ازکیا، مصطفی و غفاری، غلامرضا (1383). توسعه روستایی با تأکید بر جامعه روستایی ایران، تهران: نشر نی. برزگر، محمدجواد (بهار 1403). «امید، سرمایه‌ای پنهان برای توسعه همه‌جانبه»، فصلنامه پژوهش‌های توسعه اجتماعی، سال دهم، شماره 1. بیگدلی، محمد و رجبی ده برزویی، اصغر (1402). «واکاوی مؤلفه‌های امیدآفرینی در جمهوری اسلامی با تأکید بر نظام فکری امام خامنه‌ای»، دو فصلنامه سیاست اسلامی، سال یازدهم، شماره 23. بی‌نام (1403). «امیدواری کاذب در جامعه و اقتصاد: رؤیایی که ممکن است به کابوس تبدیل شود و همانند حبابی بترکد»، پایگاه خبری همکار نفتی، به نشانی https://hamkarnafti.ir/False ترابی، یوسف و گودرزی، آیت (1384). «ارزش‌ها و امنیت اجتماعی»، فصلنامه دانش انتظامی، سال ششم، شماره 2. جهان پرور، محمدمهدی (1403). «امیدآفرینی در جوانان؛ راهبرد پیشرفت ملی و عبور از بن‌بست‌ها»، خبرگزاری تسنیم، به نشانی: https://www.tasnimnews.com/fa/news/1403/11/20/3252303 حدادی، علیرضا و همکاران (1403). «سلسله گزارش‌های پایش مشارکت مردمی گزارش اول: مدل سنجش مشارکت‌های مردمی با تأکید بر جوانان»، ماهنامه گزارش‌های کارشناسی مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی، دوره سی‌ودو، شماره 2. خامنه‌ای، سید علی (مدظله‌العالی). مجموعه بیانات و پیام‌ها، قابل‌دسترسی در پایگاه اطلاع‌رسانی http://farsi.khamenei.ir ردادی، محسن (1402). «واکاوی موضوع امید و امکان‌های تولید آن؛ با تأکید بر ظرفیت‌های ارتقای مشارکت‌های عمومی در مجلس شورای اسلامی»، ماهنامه گزارش‌های کارشناسی مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی، دوره سی و یکم، شماره 12. رستگاری، امیر (1384). «گسترش نقش زنان در جهت حمایت‌های شغلی- خانوادگی»، مجله جامعه‌شناسی ایران، دوره ششم، شماره ۴. رنجبر، فرهاد و خلیلی، محمدحسن (1403). «امید و امیدواری با توجه به آیات قرآن کریم»، دانشنامه علوم انسانی، سال اول، شماره 2. سعد، علی (1403). «امیدآفرینی یعنی مسیر برای پیشرفت وجود دارد»، سایت شورای فرهنگ عمومی، به نشانی https://www.pcci.ir/fa/news/755555 سفیری، خدیجه و صادقی، مریم (1388). «مشارکت اجتماعی دانشجویان دانشکده‌های علوم اجتماعی دانشگاه‌های شهر تهران و عوامل اجتماعي مؤثر بر آن»، فصلنامه جامعه‌شناسی كاربردي، سال بیستم، شماره 2. شعبانی، محمدجواد (1401). «امید اجتماعی در ایران»، مصاحبه، تهران: مرکز پژوهشی مبنا. شعبانی، محمدجواد و همکاران (1398). «بررسی مؤلفه «امید» در سبک زندگی دینی و نقش رسانه دیداری تلویزیون در گسترش امیدآفرینی دینی»، دو فصلنامه پژوهشنامه سبک زندگی، سال پنجم، شماره 8. طاهری دمنه، محسن و کاظمی، معصومه (پاییز 1399). «خوانشی آینده‌پژوهانه از پروبلماتیک امید اجتماعی در ایران»، پژوهش‌های راهبردی مسائل اجتماعی، دوره نهم، شماره 3. عظیمی، علیرضا (زمستان 1402). «تبیین عوامل تأثیرگذار بر امید اجتماعی در بین شهروندان تهرانی»، فصلنامه پژوهش‌های جامعه‌شناسی معاصر، سال دوازدهم، شماره 23. علوی نیا، نسرین و نعمتی، زهرا (1400). «فرایند نهادینه کردن امید در جوانان و راهکارهای آن در بیانیه گام دوم انقلاب مبتنی بر بیانات مقام معظم رهبری»، فصلنامه مطالعات هنر و فرهنگ، دوره ششم، شماره 2. فرزند وحی، جمال و سهرابیان، فاطمه (1393). «آرزو در اسلام»، مجله سراج منبر، دوره پنجم، شماره 14. قربانی زاده، شیما و موسوی، سیده نرگس (1402). «بررسی راهکارهای امیدآفرینی در جامعه با استناد به قرآن و روایات»، فصلنامه قرآنی کوثر، شماره 76. کار، آلان (1387). روان‌شناسی مثبت‌گرا، ترجمه حسین شریفی و همکاران، تهران: سخن. محمدی مقدم، یوسف و کاوند، ندا (1402). «کاوشی داده‌ بنیاد بر ‌‌امیدآفرینی در جامعه در راستای تحقق بیانیه گام دوم انقلاب»، فصلنامه مطالعات مدیریت راهبردی دفاع ملی، سال هفتم، شماره 25. محمدی مقدم، یوسف و کاوند، ندا (1402). «کاوشی داده بنیاد بر امیدآفرینی در جامعه در راستای تحقق بیانیه گام دوم انقلاب»، فصلنامه مطالعات مدیریت راهبردی دفاع ملی، دوره هفتم، شماره 25. مرادی بهمئی، علی (1402). «آثار، ابزارها و موانع امیدآفرینی در پیشبرد اهداف انقلاب اسلامی»، اولین همایش ملی جوانان و امیدآفرینی، دانشگاه افسری امام حسین(ع)، مرکز علویون. مردانی فر، فهیمه و همکاران (1398). «سرمایۀ اجتماعی و امید به آینده در میان دانشجویان (مطالعۀ دانشگاه‌های شهر بندرعباس)»، فصلنامه مدیریت سرمایه اجتماعی، دوره ششم، شماره 1. مرکز رصد فرهنگی کشور (1402). وﺿﻌﯿﺖ اﻣﯿﺪ اﺟﺘﻤﺎعی در اﯾﺮان، تهران: پژوهشگاه فرهنگ، ﻫﻨﺮ و ارﺗﺒﺎﻃﺎت. مطهری پور، مرتضی و آذربایجانی، مسعود (1396). «ساختار معنایی امید در آیات قرآن کریم»، فصلنامه مطالعات تفسیری، سال هشتم، شماره 32. مکارم شیرازی ناصر و همکاران (1393). پیام امیرالمؤمنين(ع)، تهران: دارالکتب الاسلاميه. مهدوی، سید محمدصادق و رحمانی خلیلی، احسان (1378). «بررسی تأثیر دین‌داری بر مشارکت اجتماعی شهروندان تهران»، پژوهشنامه علوم اجتماعی، سال دوم، شماره 4. موسوی، سید طاهره (1389). «امید و امیدواری در خانواده»، نشریه گلبرگ، شماره 127. نبی پور، مریم و فلاح، محمدحسین (1394). «طراحی آموزش امید درمانی مبتنی بر مفاهیم اسلامی»، همایش ملی اسلام و سلامت روان یزد، دانشگاه یزد، دانشکده علوم انسانی. یوسفی، رسول (1398). «تبیین جایگاه امیدآفرینی اجتماعی در راستای تحقق گام دوم انقلاب اسلامی»، مجموعه مقالات، اولین همایش بین‌المللی گام دوم انقلاب؛ الگوی نظام مردمی تمدن ساز. دانشگاه جامع امام حسین(ع). یوسفی، ناصر و همکاران (1402). «امیدآفرینی رسانه‌ها ضرورت امروز جامعه»، میزگرد خبرگزاری ایرنای زنجان، به نشانی: https://www.irna.ir/news/85307855 Berry, Kate A, Eric Mollard (ed) (2010). Social Participation in Water Governance and Management: Critical and Global Perspectives, Earthscan Publications Ltd, London. Coleman, J. S (1990). Foundations of Social Theory, Harvard University Press. Egan, L. A, et al (2008). “Hope as a Basis for Understanding the Benefits and Possibilities of Community Engagement”, Journal of Community Psychology. Feldman, S, et al. (2018). Empowerment through Participation: Enhancing Hope and Community Engagement, Journal of Social Psychology and Community Development, 10(2). Johnson, R. & Martinez, L (2020). "Hope as a Catalyst: The Role of Optimism in Fostering Community Engagement", Journal of Social Psychology and Community Development, 8(3). Putnam, R. D. (1995). Making Democracy Work: Civic Traditions in Modern Italy, Princeton University Press. Snyder, C. R. (2002). Hope Theory: Rainbows in the Mind, Psychological Inquiry. 2 1 39 2025/03/05 ۱۴۰۳/۱۲/۱۵ علی مرادی بهمئی علی مرادی امیدآفرینی، اعتماد اجتماعی، مشارکت اجتماعی، انسجام اجتماعی، انقلاب اسلامی.

واکاوی چالش‌ها و فرصت‌های توسعه مدل حکمرانی علم و فناوری در سیاست خارجی ایران در پرتو بیانیه گام دوم انقلاب اسلامی واکاوی چالش‌ها و فرصت‌های توسعه مدل حکمرانی علم و فناوری در سیاست خارجی ایران در پرتو بیانیه گام دوم انقلاب اسلامی 1 https://epols.ir/dp-71-1871-article 1 مقاله حاضر باهدف طراحی یک مدل حکمرانی نوین علم و فناوری برای تقویت دیپلماسی علمی ایران در راستای تحقق اهداف بیانیه گام دوم، به بررسی چالش‌ها و فرصت‌های موجود در این حوزه می‌پردازد. با تحلیل عمیق مفاد بیانیه و بررسی وضعیت موجود، این پژوهش به شناسایی موانع ساختاری و مدیریتی موجود و همچنین فرصت‌های ناشی از تحولات جهانی و ظرفیت‌های داخلی می‌پردازد. نتایج نشان می‌دهد که توسعه یک مدل حکمرانی جامع و منعطف، با تأکید بر همکاری بین‌بخشی و تقویت دیپلماسی علمی، می‌تواند به کشور کمک کند تا در عرصه رقابت علمی و فناوری جهانی جایگاه شایسته‌ای کسب کند. این پژوهش با ارائه پیشنهادات عملیاتی برای بهبود سیاست‌گذاری در حوزه علم و فناوری، به تصمیم‌سازان کمک می‌کند تا از این ظرفیت عظیم برای پیشرفت کشور بهره‌برداری کنند.در این پژوهش از روش کیفی و تحلیل محتوا استفاده شده و داده‌های مورد نیاز از منابع مختلف کتابخانه‌ای و اسناد بالادستی...) جمع‌آوری شده است.Analysis of challenges and opportunities for developing the science and technology governance model in Iran's foreign policy based on the second step declaration of the Islamic revolution Hossein Hemmati Abstract The internal agencies of the Ministry of Foreign Affairs are among the executive agents of foreign policy at the provincial level. They play a key role in facilitating international interactions and strengthening paradiplomacy. This research is conducted with the aim of investigating the role and importance of these agencies to realize the goals of internal diplomacy and the development of international relations of the provinces. Here focusing on the concept of paradiplomacy, we will ask how these agencies as a bridge between the central government and the provinces, can facilitate the strengthening of the international interactions of the provinces? Based on the findings of this research, these agencies can play a role in attracting foreign investment, developing business relations, promoting Iranian and Islamic culture and civilization, and solving consular and immigration issues by using local capacities and knowing the potentials of each province be effective. Also these agencies actively participate in the explanation and implementation of foreign policies according to the needs of each province through the creation of extensive communication networks with government organizations, the private sector and civil society at the provincial level. Finally in addition to examining the existing challenges, suggestions are provided to strengthen the role of these agencies. In this article, the qualitative research method (descriptive-analytical type) .has been used and the required data has been collected from various sources, including books, scientific and research articles and other related documents. Keywords: Science and Technology Governance, Foreign Policy, Second Step Declaration of the Islamic Revolution, Scientific Diplomacy منابع - آرایی, وحید. (1402). دیپلماسی علم و فناوری و الهام بخشی اسلامی و منطقه‌ای جمهوری اسلامی ایران. فصلنامه علمی مطالعات بیداری اسلامی, دوره دوازدهم 12، شماره دوم، 95-116. - بارستون، آر، پی،(1379). دیپلماسی نوین، ترجمه محمدجعفر جواد، انتشارات سمت، چاپ اول،ص 304 . - خامنه‌ای، سید علی. (۱۳۹۷). بیانیه گام دوم انقلاب. پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای. . https://farsi.khamenei.ir/message-content?id=41673 - دین‌محمدی آذری، بنفشه (17 خرداد1397). نقش دیپلماسی علم و فناوری در حل برخی از چالش‌های شرکت‌های دانش‌بنیان، سایت دانشگاه کارآفرین، قابل‌دسترس در لینک : https://enun.ir - دیویس، لوید و رابرت جی پتمن(1396). دیپلماسی علم روزي نو یا صبحی کاذب؟، ترجمه جواد مشایخ، عفت نوروزي، سعیده صارمی، تهران: موسسه خدمات فرهنگی رسا. - ذوالفقار زاده، محمدمهدی، هاجری، مهدی، و افتخاری، حسین. (1395). نقش دیپلماسی علم و فناوری در بهبود چالش‌های شرکت‌های دانش‌بنیان. رشد فناوری، 12(48)، 1-10. - ذوالفقازاده، محمدمهدي؛ هاجري، مهدي و حمیدي، مهدي(1394). تجربه دیپلماسی علم و فناوري در دنیا: کاوشی در نهادها، اولویت‌ها و اقدام‌های چند کشور منتخب، سیاست‌نامه علم و فناوري، دوره 5 ،شماره 1 ،بهار، صص83-63. - روفینی، پیر برونو (1397). علم و دیپلماسی بعد جدیدي از روابط بین‌الملل، ترجمه سید مهدي قائمی، تهران: پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی. - سجادی، عبدالقیوم (1380). اصول سیاست خارجی در قرآن، فصلنامه علوم سیاسی، شماره (15)، 182-169. - طهایی، علی (۱۶ تیر ۱۴۰۱). دیپلماسی علمی، راهی برای غلبه بر چالش‌های جهانی؛ علم و فرایندهای دیپلماتیک، روزنامه شرق، ، شماره ۴۳۲۲. قابل‌دسترس در سایت : https://www.sharghdaily.com/ - کوهکن، علیرضا(1401). جایگاه دیپلماسی علمی در سیاست خارجی: پیشنهاداتی برای دولت سیزدهم، فصلنامه راهبردی سیاست‌گذاری عمومی، دوره 12، شماره ویژه، صص 111-96. - محمدی، پیمان. (۱۳۹۸، ۲۲ فروردین). بررسی جایگاه علم و فناوری در بیانیه گام دوم انقلاب: گفت‌وگو با ایسنا. ایسنا: خبرگزاری جمهوری اسلامی. قابل‌دسترس در آدرس اینترنتی : https://www.isna.ir/news/98012208761. - محمدی، منوچهر. (1366). اصول سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران. تهران: انتشارات امیرکبیر. - مورگنتا، هانس جی،(1374)، سیاست میان ملت‌ها: تلاش درراه قدرت و صلح، ترجمه‌ی حمیرا مشیر زاده، تهران: انتشارات مرکز مطالعات سیاسی و بین‌المللی وزارت امور خارجه. - Bojans AS. (2018). The Study of Foreign Policy in International Relations, Journal of Political Science & Public Affairs, Ege University, Izmir, Turkey, Oct 18, 2018, Volume 6, Issue 4, 1-9. - Laranja, M. (2012). Network governance of innovation policies: The Technological Plan in Portugal. Science and Public Policy, 39(5), 655-668. - Royal society (2010).The Scientific Century: securing our future prosperity, https://royalsociety.org/topics-policy/publications/2010/scientific-century/. 2 102 128 2025/02/18 ۱۴۰۳/۱۱/۳۰ حسین همتی حسین همتی حکمرانی، علم و فناوری ، سیاست خارجی، بیانیه گام دوم انقلاب اسلامی، دیپلماسی علمی.

روابط سیاسی و اقتصادی ایران و فرانسه تا پیروزی انقلاب اسلامی روابط سیاسی و اقتصادی ایران و فرانسه تا پیروزی انقلاب اسلامی 1 https://epols.ir/dp-71-1865-article 1 مقاله حاضر به بررسی روند روابط سیاسی و اقتصادی ایران و فرانسه از نخستین تماس‌ها تا پیروزی انقلاب اسلامی ایران می‌پردازد. با تکیه بر منابع تاریخی و اسناد معتبر، مقاله تلاش دارد نشان دهد که این روابط چگونه در بستر تحولات منطقه‌ای، رقابت‌های قدرت‌های بزرگ، موانع جغرافیایی و سیاسی، و تعاملات فرهنگی دچار نوسان شده است. در پایان، مقاله در پی پاسخ به این سوال است که: روابط سیاسی و اقتصادی ایران و فرانسه تا پیروزی انقلاب اسلامی تحت تأثیر چه عواملی بوده است؟ این مقاله نشان می‌دهد که روابط سیاسی و اقتصادی ایران و فرانسه تا پیروزی انقلاب اسلامی، تحت تأثیر عواملی چون رقابت قدرت‌های بزرگ، نیازهای راهبردی، موانع ژئوپلیتیکی، و پیوندهای فرهنگی قرار داشته و همواره دستخوش نوسان و بازتعریف بوده است. Political and Economic Relations between Iran and France up to the Victory of the Islamic Revolution Mozhdeh Barati MoghaddamMohsen RostamiAbstract This article explores the course of political and economic relations between Iran and France from their initial encounters up to the victory of the Islamic Revolution in Iran. Relying on historical sources and credible documents, the study aims to show how these relations have fluctuated in the context of regional developments, great power rivalries, geographical and political factors, and cultural issues. In conclusion, the article seeks to answer the question: What factors influenced the political and economic relations between Iran and France up to the Islamic Revolution? The study finds that Iran–France political and economic relations up to the Islamic Revolution were shaped by great power rivalries, strategic necessities, geopolitical constraints, and cultural exchanges, resulting in a constantly shifting and redefined bilateral dynamic Keywords: Iran-France relations, historical treaties, Safavid and Qajar periods, cultural diplomacy and historical characteristics, political and diplomatic relations. منابع امیرعلایی، شمس¬الدین(1362)، در راه انقلاب و دشواری¬های مأموریت من در فرانسه، چاپ اول، تهران:دهخدا امینی، ایرج (۱۳۷۸)، ناپلئون و ایران، ترجمه اردشیر لطفیان، چاپ اول، تهران: نشر فرزان روز. بیانی، خان بابا(۱۳۷۸)، پنجاه سال تاریخ ناصری، چاپ اول ، تهران؛ نشر علم. پری، جان (۱۳۶۸)، کریم خان زنده تاریخ ایران سالهای (۱۷۷۹-۷۴۷)، ترجمه¬ی محمد على سالی ، چاپ دوم، تهران: نشر نو. دفتر مطالعات سیاسی(1378)، کتاب سبز فرانسه، چاپ سوم، تهران: دفتر مطالعات سیاسی و بین¬المللی وزارت امور خارجه. دوما، ژب(۱۳۶۱)، یادداشتهای تزه زل در سفر به ایران ، ترجمه¬ی عباس اقبال، تهران: نشر علم. زرخواه، مهدی(1391)، بررسی روابط سیاسی ایران و فرانسه بین سال¬های 1354 تا 1376، تهران: دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز. ملائی توانی، علیرضا(1378)، ایران و دولت ملی در جنگ جهانی اول، چاپ اول، تهران: مؤسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران ناطق، هما (۱۳۷۵)، کارنامه فرهنگی فرنگی در ایران؛ چاپ اول، پاریس: خاوران. نوایی، عبد الحسين (۱۳۶۴)، ایران و جهان؛ از مغول تا قاجاریه، تهران: نشرهما.ج.ا. 2 40 64 2025/02/08 ۱۴۰۳/۱۱/۲۰ مژده براتی مقدم - محسن رستمی مژده براتی روابط ایران و فرانسه، عهدنامه‌های تاریخی، دوران صفویه و قاجار، دیپلماسی فرهنگی و سیاسی، تعاملات تاریخی، مناسبات دیپلماتیک.