احسان جعفری فر 2023 سال سوم، شماره هشتم، پاییز 1401 02 181

کارکرد فرهنگستان‌های چهارگانه جمهوری اسلامی ایران در حکمرانی علمی کشور کارکرد فرهنگستان‌های چهارگانه جمهوری اسلامی ایران در حکمرانی علمی کشور 1 https://epols.ir/dp-71-1578-article 1 فرهنگستان‌ها به‌عنوان نهادهای علمی و فرهنگی، نقش حیاتی در حفظ و ترویج فرهنگ و دانش ملی دارند. نهاد فرهنگستان در سال ۱۳۱۴ در ایران فرهنگستان ایران در حوزه زبان و ادبیات فارسی شروع به کار کرد و اکنون با چهار فرهنگستان زبان و ادب فارسی، علوم، علوم پزشکی، و هنر به فعالیت های خود ادامه می دهد. در جهت بررسی نقش و تأثیرگذاری این نهادها در توسعه علمی، فرهنگی و هنری کشور و راهکارهای پژوهشی برای بهبود عملکرد آنها این است که به این سؤال اصلی پاسخ دهد که کارکرد فرهنگ‌های چهار جمهوری اسلامی ایران در حکمرانی علمی کشور چیست؟ یاقتها نشان می‌دهد فرهنگستان‌ها با ترکیب وظایف تحقیقاتی خود، مشاوره‌ها و آموزشی، نقش حیاتی در توسعه و تقویت حکمرانی علمی کشور ایفا می‌سازند به طوری که پژوهش و توسعه علمی، مشاوره به دولت و نهادهای دولتی، حفظ و توسعه میراث فرهنگی، ایجاد شبکه‌ها. علمی و فرهنگی از کارکردهای آنان می‌باشد. کارکرد فرهنگستان های چهارگانه جمهوری اسلامی ایران در اداره علمی کشور حسین زمانی میقان محمدامین نقشبند حمید صالحی خلاصه فرهنگستان ها به عنوان نهادهای علمی و فرهنگی نقش بسزایی در حفظ و ارتقای فرهنگ و دانش ملی دارند. تأسیس فرهنگستان در ایران در سال 1935 با تأسیس فرهنگستان ایران در رشته زبان و ادبیات فارسی آغاز شد. امروزه از طریق چهار فرهنگستان فرهنگستان زبان و ادب فارسی، فرهنگستان علوم، فرهنگستان علوم پزشکی و فرهنگستان هنر به فعالیت خود ادامه می دهد. بنابراین، برای بررسی بهتر نقش و تأثیر این نهادها در توسعه علمی، فرهنگی و هنری کشور و یافتن راهکارهای مؤثر برای ارتقای عملکرد آنها، این پژوهش بر آن است تا به این سؤال اولیه پاسخ دهد که کارکرد چهار فرهنگستان چیست. جمهوری اسلامی ایران در حکمرانی علمی کشور؟ یافته‌ها حاکی از آن است که فرهنگستان‌ها با تلفیق کارکردهای پژوهشی، مشاوره‌ای و آموزشی، نقشی حیاتی در توسعه و تقویت حکمرانی علمی کشور ایفا می‌کنند. وظایف آنها شامل تحقیق و توسعه علمی، مشاوره به دولت و نهادهای دولتی، حفظ و توسعه میراث فرهنگی و ایجاد شبکه های علمی و فرهنگی است. واژه‌های کلیدی: فرهنگستان، فرهنگ، ایران، علم منابع پایگاه اطلاع‌رسانی فرهنگستان زبان و ادب فارسی پایگاه اطلاع‌رسانی فرهنگستان علوم ایران پایگاه اطلاع‌رسانی فرهنگستان علوم پزشکی ایران پایگاه اطلاع‌رسانی فرهنگستان هنر ایران 2 128 181 2023/02/15 ۱۴۰۱/۱۱/۲۶ حسین زمانی میقان - محمد امین نقشبند - حمید صالحی حسین زمانی فرهنگستان، فرهنگ، ایران، علم

بررسی سازمان شانگهای و تاثیر عضویت ایران در آن بررسی سازمان شانگهای و تاثیر عضویت ایران در آن 1 https://epols.ir/dp-71-1194-article 1 سازمان همکاری شانگهای از نمادهای همگرایی منطقه‌ای در اوراسیای پسا جنگ سرد است .این سازمان با اهداف مشخصی که مبتنی بر امنیت بود در 2001 شکل گرفته و در حال حاضر به سایر حوزه های دیگر چون اقتصادی نیز تسری یافته است. با آغاز فرایند ورود ایران به عنوان عضو جدید حال پرسش این پژوهش این است که با توجه به حوزه های همکاری و اهداف سازمان شانگهای عضویت دائم ایران در سازمان همکاری شانگهای چه طیفی از پیامدهای امنیتی و اقتصادی را در پی خواهد داشت؟ یافته‌های مقاله نشان می‌دهد که روابط قدرت متغیر کانونی در ایجاد رژیم امنیتی و اقتصادی شانگهای بوده و دستاوردهای نسبی نقش کلیدی در شکل‌دهی به مدل رفتاری اعضای سازمان ایفا کرده است . عضویت دائم ایران در سازمان همکاری شانگهای میتواند منافع امنیتی، اقتصادی و همچنین سیاسی داشته باشد. AbstractThe Shanghai Cooperation Organization is one of the symbols of regional integration in post-Cold War Eurasia. This organization was formed in 2001 with specific goals that were based on security, and currently it has spread to other areas such as economic. With the beginning of the process of entering Iran as a new member, the question of this research is that according to the areas of cooperation and goals of the Shanghai Organization, what range of security and economic consequences will Iran's permanent membership in the Shanghai Cooperation Organization entail? The findings of the article show that power relations are a central variable in the creation of Shanghai's security and economic regime, and relative achievements have played a key role in shaping the behavioral model of organization members. Iran's permanent membership in the Shanghai Cooperation Organization can have security, economic and political benefits..Key words: Iran, Asia, Shanghai, security, China, Russiaمنابع ابراهیمی، حبیب (1394)، دلایل همگرایی چین و روسیه از سال 2006 تا 2015 و پیامدهای آن، پایان‌نامه ارشد دانشگاه آزاد تهران مرکزیبزرگی، وحید؛ حسینی، میر عبدالله (1389)،سازمان همكاري شانگهاي: تحولات گذشته و چشم‌انداز آينده، مطالعات اوراسياي مركزي، مركز مطالعات عالي بین‌المللی، دانشكده حقوق و علوم سياسي، سال سوم، شماره 7 ،پاييز و زمستان 1389، صص 27-1بیات، حمیدرضا(1394)، ایران و سازمان همکاری شانگهای ( زمینه های همگرایی و واگرایی)، دانشگاه افسری امام علی (ع).حاجی یوسفی، آ، و الوند ، م، (1387)، « ایران و سازمان همکاری های شانگهای: هژمونی و ضد هژمونی» پژوهش نامه علوم سیاسی، دوره 3، شماره 2، 1363-194،شمسیان، حمید(1385)، « سازمان همکاری شانگهای و آینده ایران در آن » ، مجله اطلاعات سیاسی، اقتصادی، 223، 224، 248، 257صالحی کرتویجی، مجتبی (1394)، تحول در راهبرد امنیتی آمریکا (بعد از2001)در خاورمیانه و تأثیر آن بر رویکرد جمهوری اسلامی ایران به سازمان همکاری شانگهای، پایا نامه ارشد دانشگاه رازیضیایی، محمدعلی (13949)، اهمیت و جایگاه گروه بریکس در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران، پایان‌نامه ارشد دانشگاه تهران مرکزیعسگری، امیرعلی (1393)، جایگاه گروه " بریکس " در آینده نظام بین‌الملل، پایان‌نامه ارشد دانشگاه آزاد تهران مرکزیعلی پور دون، فاطمه (1396)،تأثیر عضویت در پیمان شانگهای بر قدرت منطقه‌ای ایران، پایان‌نامه ارشد دانشگاه مازندرانکوزه گر کالجی، ولی (1390)" کوششی در جهت تبیین نظری سازمان همکاری شانگهای" پژوهش نامه سیاست خارجی، 30، 61-90کوشکی، م، و حسینی، س، (1396)، « فرصت ها و چالش های عضویت جمهوری اسلامی ایران در سازمان همکاری و شانگهای» سیاست – مجله دانشکده حقوق و علوم سیاسی. 47(3)، 737- 752.کیوان حسینی، سید اصغر(1378)، « نظریه رژیم های بین المللی امنیتی» «مجله اطلاعات سیاسی اقتصادی، 145، 146، 138-153.مختاری، اسماعیل (1389)،اهداف و چالش‌های سازمان همكاري شانگهاي،دانشنامه، دوره 3، صص163-151مشیر زاده، حمیرا (1384)، تحول در نظریه‌های روابط بین‌الملل، نشر سمتنوری، ع، (1391)، جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه در سازمان همکاری شانگهای، ضرورت عمل گرایی در یک « اتحادیه سیاسی» فصلنامه علمی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز، 17 (75)، 113- 138.AHMAD, I. (2022). Retrieved from Why the Shanghai Cooperation Organization matters: https://www.arabnews.com/node/2147261Anastasia Vishnevskaya-Mann(2018), Providing Security along the Silk Road: Bridging the Russian and Chinese Security Concerns in Central Asia, Dans L'Europe en FormationByjus. (2022). Retrieved from The Shanghai Cooperation Organisation (SCO) [UPSC Notes for GS II]: https://byjus.com/free-ias-prep/shanghai-cooperation-organisation-sco-upsc-notes/Dppa. (2022). Retrieved from Shanghai Cooperation Organization: https://dppa.un.org/en/shanghai-cooperation-organizationDonya-e-eqtesad (1400), چشم‌انداز الحاق به شانگهای, https://donya-e-eqtesad.com/fa/tiny/news-3836105Ispionline (2018), Security Challenges in the Shanghai Cooperation Organisation: Widening vs Deepening, https://www.ispionline.it/en/pubblicazione/security-challenges-shanghai-cooperation-organisation-widening-vs-deepening-21831SHOKRI, U. (2022). Retrieved from Iran and the Shanghai Cooperation Organization: https://carnegieendowment.org/sada/88427 Xue, Y., & Makengo, B. M. (2021). Twenty Years of the Shanghai Cooperation Organization: Achievements, Challenges and Prospects. Open Journal of Social Sciences, 9(10), 184-200.‏ 2 107 127 2022/12/29 ۱۴۰۱/۱۰/۰۸ جلال الدین سلیمی- رضا جلالی - حسین علی فام - سید مرتضی حسنی جلال الدین ایران ، آسیا، شانگهای ،امنیت ، چین، روسیه

واکاوی مسیرهای صلح واکاوی مسیرهای صلح 1 https://epols.ir/dp-71-1193-article 1 مسئله صلح و جنگ از دیرباز موردتوجه اندیشمندان مختلف قرارگرفته است. برقراری صلح در مناسبات و روابط بین دولت‌ها و جوامع یکی از چالش‌های تاریخی بشر بوده است و دیدگاه‌های متفاوتی در این راستا مطرح‌شده است. این پژوهش در نظر دارد برای برقراری صلح به دیدگاه چند مسیری به غیر از دولت و سازمان های بین المللی بپردازد. مسیرهای شامل شامل مسیر اقتصادی و تجارت، مسیر مدنی و شهروندان، مسیر تحقیق و آموزش، مسیر دین و مسیر ارتباطات و رسانه‌ها است؛ بنابراین به روش توصیفی و تحلیلی سؤال پژوهش این است که صلح از چه مسیرهایی می‌تواند حاصل شود؟ یافته ها نشان میدهد که مسیرهای صلح با وجودتنوع میتوانند در کنار یکدیگر به کار گرفته شوند. Exploring the paths of peaceSaham Torfi hardani[1]Mohsen Rostami [2]AbstractThe issue of peace and war has been the focus of various thinkers for a long time. Establishing peace in relations between governments and societies has been one of the historical challenges of mankind, and different views have been proposed in this direction. This research intends to look at the perspective of several paths other than the government and international organizations to establish peace. The included paths include the economic and trade path, the civil and citizen path, the research and education path, the religion path, and the communication and media path; Therefore, in a descriptive and analytical way, the question of the research is, which ways can peace be achieved? The findings show that the paths of peace can be used side by side despite the diversity.Key words: peace, paths of peace, international relations, security [1]PhD student in strategic management, business major. Khuzestan Industrial Organization. Ahvaz Iran. Saham.torfihardani@gmail.com [2]Assistant professor and faculty member of the Department of Political Science, Higher Defense School, Tehran, Iran.Mmahya1392@gamil.comآدمی، علی؛ نکویی، سید احمد (1397)، نقش و جایگاه رسانه در راهبردهاي گروه‌های سلفی جهادي و تأثیر آن بر خاورمیانه، فصلنامه مطالعات رسانه‌های نوین، سال چهارم، شماره 13، بهار 1397، صص 325-293آریا، کیومرث (1392)، تجارت بین‌الملل، نظریه‌ها و سیاست‌های اقتصادی، دانشگاه آزاد اسلامی رودهناسماعیل‌زاده امامقلی، یاسر؛ احمدي فشارکی، حسنعلی (1395)، داعش و امنیت ایران با تکیه‌بر مکتب کپنهاگ، فصلنامه پژوهش‌های راهبردي سیاست، سال پنجم، شماره 18، پاییز 95، پیاپی 48، صص 141-123تفضلی، حسین؛ محمدی، یوسف؛ توکلی، محمد (1400)، بررسی جایگاه و اهمیت خواهر شهرها و ظرفیت‌های خواهرخواندگی شهری ایران، فصلنامه دانش تفسیر سیاسی، سال سوم، شماره 10، زمستان 1400، صص 86-58زهرانی، مصطفی؛ رجایی، علیرضا (1399)، فرصت‌های همکاری بین‌المللی با رویکرد خواهر شهرها، فصلنامه دانش تفسیر سیاسی، سال دوم، شماره 3، صص 24-1ساداتی نژاد، سید محمد؛ ساداتی نژاد، سید علی (1399)، چالش‌ها و راهکارهای دستیابی به صلح عادلانه در جهان امروز، فصلنامه صلح‌پژوهی، سال اول، شماره سوم، پاییز 1399، صص 96-71ساداتی نژاد، سید محمد؛ مصاحبی مقدم، وحید (1399)، نقش شبکه‌های اجتماعی در تقویت یا تضعیف صلح با تکیه‌بر مدل اقناع‌سازی کارل هاولند و همکاران، فصلنامه صلح‌پژوهی اسلامی، سال اول، شماره دوم، صص 48-17شریف کاظمی، کاظم (1394)، نسبت همکاری اقتصادی بین کشورها با صلح و امنیت، فصلنامه سیاست خارجی سال بیست و نهم، شماره 4، زمستان 1394، صص 170-147ضرغام بروجنی و خسروانی دهکردی، افروز (1392)، اثرات توسعه‌ی گردشگری بر شاخص‌های صلح جهانی، فصلنامه مطالعات مدیریت گردشگری، سال هفتم، شماره 19، پاییز 1391، صص 47-25.قزلسفلی، محمدتقی (1396)، صلح پایدار در جهان متکثر، علوم سیاسی، دانشگاه باقرالعلوم (ع)، تابستان 1396، شماره 78، صص 107-89کریمی، مهدی؛ حافظ نیا، محمدرضا (1395)، تبیین نقش دولت محلی در صلح سازي، فصلنامه ژئوپلیتیک ـ سال چهاردهم، شماره سوم، پاییز 1397، صص 30-1مافی، همایون؛ کاویار، حسین (1390)، صلح و حقوق بشر در برنامه درسی با تأکید بر اسناد بین‌المللی، مجله پژوهش‌های حقوقی، شماره 20، صص 126-97متانی، مهرداد؛ حسن‌پور، مهشید (1393). «بررسی نقش رسانه‌های جمعی در ارتقای سطح پاسخگویی سازمان‌های دولتی»، فصلنامه مدیریت، سال 11، شماره 34، تابستان، صفحات 59-73.نوبر ترکمن، هدایت الله؛ دهشیری، محمدرضا (1401)، نقش گفت‌وگوی ادیان در گسترش صلح جهانی، فصلنامه دانش‌نامه علوم سیاسی، سال سوم، شماره ششم، بهار 1401، صص 106-81نورمحمدی، مرتضی (1395)، نقش آموزش و دانشگاه‌ها در صلح سازی و مدیریت منازعات منطقه‌ای: مطالعه موردی خاورمیانه، فصلنامه پژوهش‌های روابط بین‌الملل، دوره اول، شماره بیست و سوم، صص 205-181نورمحمدی، مرتضی (13969)، نقش رسانه‌های نوین در حل‌وفصل منازعات بین‌المللی، فصلنامه مطالعات رسانه‌های نوین، سال سوم، شماره 11، پاییز 1396، صص 94-61Kerry, J. (2015, SEP 14). Retrieved from Religion and Diplomacy: https://www.bu.edu/religion/2015/09/08/john-kerry-on-religion-and-diplomacy/ Matyok, T. (2016, 12 04). THE VITAL ROLE OF RELIGION IN CIVIL-MILITARY INTERACTION: https://smallwarsjournal.com/jrnl/art/the-vital-role-of-religion-in-civil-military-interaction 2 87 106 2022/12/28 ۱۴۰۱/۱۰/۰۷ سهام طرفی حردانی محسن رستمی سهام طرفی صلح، مسیرهای صلح، روابط بین‌الملل، امنیت

فرصت‌ها و چالش‌های سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در خاورمیانه فرصت‌ها و چالش‌های سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در خاورمیانه 1 https://epols.ir/dp-71-1190-article 1 سیاست خارجی دولت‌ها در عرصه منطقه‌ای و بین‌المللی می‌تواند راهنمای عمل کشور جهت رسیدن به امنیت و منافع ملی قرار گیرد. پژوهش حاضر بر آن است تا با بررسی سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران به تجزیه‌وتحلیل آسیب شناسانه‌ و فرصت شناسانه آن در سطح منطقه‌ی خاورمیانه بپردازد بنابراین پرسش اصلی این پژوهش که به روش توصیفی-تحلیلی گردآوری‌شده این است که فرصت‌ها و چالش های سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در منطقه خاورمیانه چیست؟ یافته‌ها نشان میدهد که چالش های سیاست خارجی ایران شامل رقابت‌های ژئوپلیتیک، تعارضات قومی و مذهبی و فرقه‌ای، حضور قدرت‌های فرا منطقه‌ای (آمریکا) در خاورمیانه، شیعه هراسی و ایران هراسی و فرصت های سیاست خارجی شامل موقعیت استراتژیک جغرافیایی، مذهب تشیع، دیپلماسی عمومی است. Opportunities and challenges of the foreign policy of the Islamic Republic of Iran in the Middle EastMershad Tahmasebi[1]Mohammad Hasan Dehghan[2]AbstractThe foreign policy of governments in the regional and international arena can be a guide for the country's actions to achieve national security and interests. The current research aims to examine the foreign policy of the Islamic Republic of Iran and analyze it pathologically and opportunistically at the level of the Middle East region. Therefore, the main question of this research, which was compiled using a descriptive-analytical method, is that the opportunities and challenges of the foreign policy of the Islamic Republic of Iran What is in the Middle East region? The findings show that Iran's foreign policy challenges include geopolitical rivalries, ethnic, religious and sectarian conflicts, the presence of trans-regional powers (America) in the Middle East, Shia and Iranophobia, and foreign policy opportunities include strategic geographic location, Shi'ism, and public diplomacy.Key words: Iran, foreign policy, Middle East, strategic policy [1]Master of Political Science, International Relations Department, Isfahan University, Isfahan, Iran. Mer.tahmasebi@gmail.com [2]Assistant Professor, University and Higher Research Institute of National Defense and Strategic Research, Tehran, Iran. M.dehghan1350@gmail.comمنابعابراهیمی فر، طاهره، (1381)، الگوهای اعتمادسازی در منطقه خلیج‌فارس، دفتر مطالعات سیاسی و بین‌المللیاختیاری امیری، رضا (1395) محدودیت‌های گفتمان اعتدال‌گرایی در ایجاد صلح منطقه‌ای با تأکید بر روابط ایران و کشورهای عضو شورای همکاری خلیج‌فارس، فصلنــامه اندیشه سیاسی در اسلام، شماره 11، بهــــار 95.اسدی، علی‌اکبر (1390) «عربستان سعودی و جمهوری اسلامی ایران: موازنه‌سازی و گسترش نفوذ» مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام (بهمن 1390)اکبری، محبوب (1392)، تعارضات ایدئولوژیک مذهبی و نقش آن در تحولات خاورمیانه، خبرگزاری فارس قابل دسترسی در: http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13921205000129امامی، محمدعلی، (1385)، عوامل تأثیرگذار خارجی در خلیج‌فارس، تهران، مرکز چاپ و انتشارات وزارت امور خارجه، چاپ سومبابایی، سعید (1396)، رویکرد مقایسه‌ای به جایگاه چین و روسیه در سیاست خارجی جمهوري اسلامی ایران (1396-1368)، پایان نامه ارشد دانشگاه علامه طباطباییبدیعی، مرجان، (1391) چشم‌انداز ژئوپلیتیک شیعه در سیاست خارجی عربستان، همایش ژئوپلیتیک شیعه، تهران، آبان ماه 1391ترابی؛ قاسم (1391)، تحولات جهان عرب و تغییر سیاست منطقه ای عربستان- خبرآنلاین-4949.تقوی، محمد علی، (1391) جوامع شیعی در خاورمیانه و تلاش برای خروج از انزوا، همایش ژئوپلیتیک شیعه، تهران، آبان ماه 1391جعفری ولدانی، اصغر (1388)، چالش‌ها و منازعات در خاورمیانه، چاپ اول، تهران، پژوهشکده مطالعات راهبردی.حاجی یوسفی، اميرمحمد (1384)، سياست خارجي جمهوري اسلامي در پرتو تحولات منطقه‌ای،﴿2001 - 1991﴾، چاپ دوم، تهران: وزارت امور خارجه.دهشیار، حسین (1382)، امنیت عراق به‌مثابه هویت، فصلنامه مطالعات خاورمیانه، سال چهارم شماره 2.شرف الدین، سیدحسین (1384)، «قدرت نرم آمریکا و ایران»، فصلنامه علوم سیاسی، سال هشتم، شماره سی و یکم، پاییز 1384.شفیعی، نوذر؛ زمانیان، روح الله (1390)، مفهوم سیاست خارجی از دید گاه نظریه‌ها، فصلنامه اطلاعات سیاسی-اقتصادی، سال بیست‌وشش، شماره 258ضرغامی، برزین (1391)، شوشتری، محمد جواد، ژئوپلیتیک شیعی یا هلال شیعی، همایش ژئوپلیتیک شیعه، تهران، آبان ماه 1391کاظمی، علی اصغر (1393) روابط بین الملل در تئوری وعمل، تهران، نشرقومس، چاپ ششم.نياكويي، سيد امير (1390) تحولات اخير خاورمیانه و شمال آفريقا، ريشه‌ها و پيامدهاي متفاوت، فصلنامة روابط خارجي، سال سوم، شمارة چهارم.نیاکویی، امیر، ستوده، علی اصغر (1394) ماهیت راهبرد عربستان سعودی علیه انقلاب اسلامي ایران در منازعات سوریه و عراق، فصلنامه علمي- پژوهشي، پژوهشنامه انقلاب اسلامی، سال چهارم: شمارة 71، زمستان 1394.نیاکوئی، سید امیر؛ بهمنش، حسین (1391) «بازیگران معارض در بحران سوریه: اهداف و رویکردها»، فصلنامه روابط خارجی، سال چهارم، شماره 4.واعظی، محمود (شهریور 1387)، «راهبرد تعامل سازنده و الزامات ‌سیاست ‌خارجی توسعه‌گرا»، مرکز مطالعات استراتژیک، معاونت پژوهش‌های سیاست خارجی.واعظی، محمود، (1389) شورای همکاری خلیج‌فارس سیاست خارجی و روندهای داخلی، پژوهشکده تحقیقات راهبردی گروه پژوهشی سیاست خارجی، تهران.Gifford dAlone, (1988) Political Advocay and cultural communication: organizing the nation’s public Diplomacy, university press of America, 1988. P.12 Mitton C.Cummings (2003), Cultural Diplomacy and the united states Govermment: A survey, Washington Dc: center for Arts and cultore, 2003. P. Tavailable at www.cultutalpolicy.org 2 53 86 2022/12/21 ۱۴۰۱/۰۹/۳۰ مرشاد طهماسبی - محمد حسن دهقان مرشاد طهماسبی ایران، سیاست خارجی، خاورمیانه، سیاست راهبردی

تجزیه‌وتحلیل سیاست خارجی باراک اوباما و دونالد ترامپ در مقابل ایران برمبنای رئالیسم تهاجمی تجزیه‌وتحلیل سیاست خارجی باراک اوباما و دونالد ترامپ در مقابل ایران برمبنای رئالیسم تهاجمی 1 https://epols.ir/dp-71-1188-article 1 در این مقاله به دنبال بررسی سیاست خارجی ایالات متحده آمریکا در قبال ایران در دوران اوباما و ترامپ برمبنای نظریه رئالیسم تهاجمی می­باشیم. رئالیسم تهاجمی در صدد است تا به معمای امنیت پاسخ دهد و در این میان تنها راه دست‌یابی به امنیت اقناع‌کننده را، افزایش دائمی قدرت می­داند تا در پرتو آن کشورها با کسب قدرت نسبی به امنیت نسبی (در مقایسه با دیگران) دست یابند. این نظریه بیشترین قابلیت را برای توضیح سیاست خارجی ایالات متحده در قبال ایران را در دوران مورد مطالعه دارد. این پژوهش با رویکردی توصیفی- تحلیلی در پی پاسخ به این سوال است که سیاست خارجی ایالات متحده آمریکا در قبال ایران در دوران اوباما و ترامپ برمبنای نظریه رئالیسم تهاجمی چگونه بوده است؟ در پاسخ به پرسش مذکور این فرضیه مطرح می­شود: که برمبنای نظریه رئالیسم تهاجمی ایالات متحده چه در دوره باراک اوباما و چه در دوره­ی دونالد ترامپ به دنبال حفظ موقعیت خود در منطقه و همچنین مهار ایران و کاهش نفوذ آن می­باشد. Analysis of the foreign policy of Barack Obama and Donald Trump against Iran Based on aggressive realismMohammad Baqer Mokarmipour[1]Bijan Mirzaei[2]Fatemeh Ahmadi[3]Hamid Reza Hatami[4]AbstractThe foreign policy of the United States of America after the Islamic revolution in Iran has always had a hostile approach towards the Islamic Republic of Iran, and in the form of extensive sanctions under the seventh chapter of the United Nations Charter in economic, financial, and military dimensions, confiscating Iran's public property and isolating the country. It has been with the tactics of Iranophobia. The United States, both in the era of Barack Obama and in the era of Donald Trump, has always sought to secure the nuclear issue, ballistic missiles, Israel's security and the peace and security of the Middle East, terrorism and human rights through the trick of Iranophobia. Its maximum interests have been in the Middle East region. This research, with a descriptive-analytical approach based on the theory of aggressive realism, seeks to compare the foreign policy of Barack Obama and Donald Trump towards Iran.Keywords: USA, foreign policy, realism, aggressive realism. [1]PhD student in Political Science/Political Studies of the Islamic Revolution, Shahid University of Tehran, Tehran, Iran,Bagher.mokarami@ut.ac.ir [2]Assistant professor and faculty member of the political science department of Islamic Azad University, Khorramabad branch, Lorestan, Iran. Bizan-mirzaee@khoiau.ac.ir [3]Graduated from the Master's Degree in Political Science, Allameh Tabatabai University of Tehran, Tehran, Iran.Fatemehahmadi@jmail,com [4]graduate of master's degree in political thought; Boali Sina University, Hamedan, Hamedan, Iran. H.hatami@alumni.basu.ac.irمنابعاسفندیاری، حسن، متقی، ابراهیم (1400)، ارزیابی مقایسه­ای سیاست امنیت ملی آمریکا در دوران باراک اوباما و دونالد ترامپ در جنوب غرب آسیا، فصلنامه تحقیقات سیاسی و بین­المللی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرضا، شماره 48، 17-1.نقش‌بندی، عقیل، دهشیری، محمدرضا، کشیشیان سیرکی، گارینه، قائدی، محمدرضا (1399)، پیامدهای سیاسی و اقتصادی خروج آمریکا از برجام برای ایران در دوره ترامپ و آغاز دوره بایدن، فصلنامه مطالعات بین­المللی، سال 17، شماره 3، 176-157.تاجیک، هادی (1401)، بررسی مقایسه­ای سیاست خارجی دولت­های باراک اوباما، دونالد ترامپ و جو بایدن در قبال جمهوری اسلامی ایران، فصلنامه مطالعات بنیادین و کاربردی جهان اسلام، سال چهارم، شماره یازدهم، 37-6.تبارسوته، محمد سلمان، مهرورز، عباس (1399)، تاثیر سیاست خارجی آمریکا (ترامپیسم) در قبال اسرائیل بر امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران، فصلنامه راهبرد سیاسی، سال چهارم، شماره 12، 217-193.جلال پور، شیوا و ابوطالب جعفری (1397)، روابط خارجی ایران و عربستان در سال­های 1384 تا 1392 با تاکید بر تحولات سوریه، فصلنامه تخصصی علوم سیاسی سال چهارم، ش 54؛ 123-54.خورشیدی، ناصر، یوسفی جویباری، محمد، کریمی، سعید (1396)، مبانی تاریخی و نظری سیاست خارجی ایالات متحده آمریکا، فصلنامه علمی پژوهشی پژوهشنامه تاریخ، سال دوازدهم، شماره 47، 112-91.دهقانی فیروزآبادی، سید جلال، (1391)، سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران، تهران: انتشارات مرکز تحقیقات علوم انسانی.رستمی، فرزاد و علیرضا (1397)، تحلیل روابط عربستان سعودی و رژیم صهیونیستی در سایه توافق هسته ایران، فصلنامه سیاست جهانی، دوره هفتم، ش 2؛142-115.رسول ثانی آبادی، الهام (1395)، بررسی سیاست هژمون در قبال دولت‌های خاورمیانه بر اساس رهیافت­های جامعه‌پذیری در روابط بین­الملل (دوران ریاست جمهوری باراک اوباما)، فصلنامه دولت پژوهی سال دوم، ش 7؛71-41.زمانی، محسن، نیاکویی، سید امیر (1398)، واکاوی عوامل موثر بر خروج ایالات متحده آمریکا از برجام، فصلنامه مطالعات روابط بین­الملل، سال دوازدهم، شماره 45، 120-95.سیمبر، رضا و قربانی شیخ‌نشین (1387)، روابط بین­الملل و دیپلماسی صلح در نظام متحول جهانی، تهران: انتشارات سمت.سیمبر، رضا، پیر محمدی، سعید. نجفی، سجاد (1397)، رهیافت­های سیاست هسته­ای آمریکا در قبال جمهوری اسلامی ایران براساس اسناد گزارش مرور وضعیت هسته­ای (2018-2001)، فصلنامه سیاست دفاعی، سال بیست و ششم، ش 103:150-123.صالحی، اکرم، دهشیری، محمدرضا، حاجی مینه، رحمت (1400)، دلایل خروج آمریکا از برجام از منظر رئالیسم نوکلاسیک، فصلنامه علمی مطالعات روابط بین­الملل، سال 14، شماره 53، 65-35.عالی شاهی، عبدالرضا، سالاروند، معصومه و محمودی، سعید (1395)، ردی بر ارتداد؛ جنبش­های تروریستی تکفیری در جهان اسلام، مشهد: انتشارات مینوفر.عالی شاهی، عبدالرضا، فروزان، یونس، سلیمانی سوچلمائی، حمید (1399)، تاثیر ائتلاف راهبردی امارات و رژیم صهیونیستی بر امنیت خلیج فارس، نشریه علمی آفاق امنیت، سال 13، شماره 49، 169-147.عالی شاهی، عبدالرضا، مسعود نیا، حسین و فروزان، یونس (1396)، بررسی روابط سیاسی قطر و عربستان سعودی؛ از تبیین همگرایی تا گسست سیاسی (از بیداری اسلامی ُتا بحران قطع روابط سیاسی در ژوئن 2017)، فصلنامه مطالعات راهبردی سیاست عمومی، دوره هفتم، ش 24؛72-49.عباسی، مجید، حمید فر، حمیدرضا (1399)، اتحاد عربستان سعودی و اسرائیل با آمریکا و پیامدهای آن بر موازنه قدرت و نفوذ جمهوری اسلامی ایران در خاورمیانه، فصلنامه مطالعات بین­المللی، سال 17، شماره 3، 25-7.قنبرلو، عبدالله (1397)، مبنای نظری تحریم­های مربوط به برنامه­های هسته­ای ایران: مقایسه دولت­های ترامپ و اوباما، فصلنامه مطالعات راهبردی، سال بیست و یکم، ش 2؛100-75.قوام، عبدالعلی (1388)، روابط بین‌الملل: رویکردها و نظریه‌ها، چاپ سوم، تهران، انتشارات سمت.کریمی فرد، حسین (1397)، سیاست خارجی ترامپ و واقعیت­های نظام بین­الملل، فصلنامه مطالعات راهبردی سیاست‌گذاری عمومی، دوره 8، شماره 28، 302-285.محمد نیا، مهدی، پاپی، معصومه، رکابیان، رشید (1399)، بررسی سیاست خارجی دونالد ترامپ بر اساس مدل بازیگر عقلایی، فصلنامه تحقیقات سیاسی و بین­المللی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرضا، شماره 44، 152-131.نجاتی، محمدحسین، محمدی، محمد (1398)، سیاست آمریکای ترامپ در قبال جمهوری اسلامی ایران و توافقات بین­المللی، فصلنامه مطالعات آسیای جنوب غربی، سال دوم، شماره 8، 159-131.یوسفی راد، ابراهیم، بزرگمهری، مجید (1400)، بررسی مقایسه سیاست خارجی دولت­های دموکرات و جمهوری­خواه آمریکا در قبال ایران (2001-2020)، فصلنامه سیاست خارجی، سال سی و پنجم، شماره 1، 115-145.یوسفی میانجی، عبدالرضا، دهشیار، حسین، شفیعی، نوذر، حاجی مینه، رحمت (1399)، سیاست خارجی ترامپ در خاورمیانه، فصلنامه تحقیقات سیاسی و بین­المللی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرضا، شماره 42، 61-44.David, Steven R. (2015). Obama: The Reluctant Realist. The Begin- Sadat Center, Mideast Security and Policy Studies, No. 113.Mcmanus, D. (2016), "Trump says he stands for 'America First. What does that mean?», https://www.latimes.com/opinion/opinion-la/la-ol-trump-america-first-20160427-story.htmlMearsheimer, John (2001), The Tragedy of Graet Power Politics, New York, W. W. Norton.Mearsheimer, John (2013), International Relation Theories. Ed (Third Edition), by Tim Dunne & Others. Oxford University Press.NNS(2017). The National Security Strategy of the United States of America.Sick, Gary. (2014). The Obama Doctrine, Project on Middle East Political Science, http://pomeps.org/2014/03/24/ the-obama- doctrine/. Thompson, Jack. (2018). Trump’s Middle East Policy, Zurich: CSS Analyses in Security Policy 2 22 52 2022/12/20 ۱۴۰۱/۰۹/۲۹ محمدباقر مکرمی پور بیژن میرزایی - فاطمه احمدی -حمید رضا حاتمی محمدباقر مکرمی آمریکا، سیاست خارجی، نئورئالیسم، رئالیسم تهاجمی.

ارزیابی برنامه‌های یونیسف نسبت به اوقات فراغت جوانان ارزیابی برنامه‌های یونیسف نسبت به اوقات فراغت جوانان 1 https://epols.ir/dp-71-1375-article 1 نوجوانان و جوانان به‌مثابه موتور محرکه رشد و توسعه کشورهای جهان می‌باشند و توجه به امور آن‌ها و برنامه‌ریزی جهت غنی‌سازی اوقات فراغت ایشان از اهمیت بالایی برخوردار هست و در صورت عدم برنامه‌ریزی صحیح می‌تواند به یک تهدید برای هر کشور تبدیل گردد. این مقاله با اشاره به آموزه‌ها و تجارب یونیسف جهانی، تلاش دارد تا به این سؤال پاسخ دهد که برنامه‌ریزی اوقات فراغت جوانان وزارت ورزش و جوانان در یونیسف چگونه بیان‌شده است؟ اثربخشی و نتایج ملموس آن برنامه‌ها چه بوده است. مقاله در بخشی از مباحث خود به الگوبرداری آذربایجان از این آموزه‌ها اشاره نیز خواهد داشت. یافته‌ها نشان می‌دهد که توجه به منابع و بافت‌های فرهنگی و اجتماعی مهم‌ترین عامل باید در برنامه‌های اوقات فراغت جوانان باشد و یونیسف از این نظر دارای کاستی‌هایی متناسب با کشورهای مختلف است. Evaluation of UNICEF programs regarding youth leisure time Hamidreza Haddadi Mohammad Torabi Abstract Adolescents and young people are the engines of growth and development of the countries of the world, and paying attention to their affairs and planning to enrich their leisure time is of great importance, and in case of lack of proper planning, it can become a threat to any country. Based on the teachings and experiences of UNICEF, this article tries to answer the question: How is the youth leisure planning of the Ministry of Sports and Youth in UNICEF expressed? What are the effectiveness and tangible results of these programmes? In part of its discussion, the article will also refer to the example of Azerbaijan. The results show that attention to cultural and social resources and contexts should be the most important factor in youth leisure programmes, and that UNICEF has shortcomings in this regard that are appropriate for different countries. Key words: UNICEF organization, youth policy, youth leisure, youth empowerment, youth entrepreneurship منابع برنامه ساماندهی اوقات فراغت، فصلنامه مطالعات راهبردی وزارت ورزش و جوانان،(1387)، شماره 13 پور نصرالله، صفدر؛ بهرامی، شهاب؛ عیدی، حسینی (1400)؛ نشریه علوم ورزشی، شماره 44 جلالی فراهانی، مجید (1389)، مدیریت اوقات فراغت، نشر دانشگاه تهران جمعه پور، محمود؛ (1383)، نشریه مطالعات مدیریت گردشگری، شماره 6 راد، فیروز؛ محمد زاده، حمیده؛ محمد زاده، فاطمه (1394)، فصلنامه مطالعات راهبردی وزارت ورزش و جوانان، شماره 28 سعیدی، علی‌اصغر (1387)، فصلنامه مطالعات راهبردی وزارت ورزش و جوانان، شماره 13 سینیتا، اسکات (۱۳۷۸)، ترجمه دکتر مهدی ایران‌نژاد پاریزی، مدیریت تواناسازی کارکنان»، تهران، صص ۵۲- ۲۵ صنعتی، زینب (۱۳۸۶)؛ بررسی رابطه بین آموزش‌های ضمن خدمت و توانمندسازی کارکنان؛ پایان‌نامه کارشناسی ارشد؛ دانشگاه نهران؛ پردیس قم. عباس زاده و همکاران (1392)، بررسی رابطه سرمایه اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی با نحوه گذران اوقات فراغت در بین دانش آموزان دختر و پسر مقطع متوسطه شهر نقده (1390-1388)، مطالعات علوم اجتماعی ایران، سال دهم، شماره سی و هشتم، صص 161-126 عبدالملکی، هادی (1387)، فصلنامه مطالعات راهبردی وزارت ورزش و جوانان، شماره 13 عبدالهی، بیژن و نوه ابراهیم، عبدالرحیم (۱۳۸۵)، توانمندسازی کارکنان کلید طلایی مدیریت منابع انسانی، تهران: ویرایش. غلامی، نسرین (بدون سال)، توانمندسازی کارکنان، ماهنامه مهارت، شماره ۵۲، صص ۱۵-۱۲ کریمیان، حسین (1388)، نشریه معرفت، شماره 141 محمدی، محمد (۱۳۸۱)؛ برنامه‌های توانمندسازی کارکنان، مطالعات مدیریت، شماره ۳۶-۳۵، دانشگاه علامه طباطبایی. مدبر، روح اله؛ كلاشلو، حسن؛ (1395)، فصلنامه مطالعات راهبردي ورزش و جوانان، شماره 34 نادری، ناهید؛ رجایی پور، سعید؛ جمشیدیان، عبدالرسول (۱۳۸۶)،مفاهیم و راهبردهای توانمندسازی کارکنان»؛ تدبیر، شماره ۱۸۶. نخعی، امیرحسین (1348)، نشریه آموزش و پرورش نشریه مکتب مام؛ (1353)، شماره 57 Aliyev Heydar, (2010) Sport History in Azerbaijan, Heydar Aliyev Foundationt Baku 2015 European Games (2015), http://www.baku2015.com/ First Global Forum on Youth Policies (2014) UNDP, www.undp.org Great Silk Way International Youth Union, (2012), http://www.gswyouth.org Hajiyeva Indira, (2015) Youth Policy in Azerbaijan, Ministry of Youth and Sport of Republic of Azerbaijan Honald Linda (1997); “Areview of literature of employee empowerment ” ; Empowerment in Organization; Vol.5 , No.4, P.202. http://pishahang.loxblog.com/ http://sazmanepishahangiiran.blogfa.com/post/16 http://www.modir-danesh.com https://rasekhoon.net/article/show/755082/ https://rch.ac.ir/article/Details?id=15067 Joint OIC Youth Strategy, (2016) 3rd Islamic Conference Youth and Sports Ministers, http://www.icyf-dc.org Law on Youth Policy of the Republic of Azerbaijan (2002) Ministry of Youth and Sport, http://mys.gov.az/en/ministry Norma D’Annunzio-Gree and John Macandrew(1999); “Re-empowering the empowered – the ultimate challenge?” ; personnel Review; Vol.28 ; No.3; PP.258-278. Pigmana Geoffrey Allen and Rofe J. Simon, (2014) Sport and diplomacy: an introduction, Sport in Society, Vol. 17, No. 9 Rafiq Mohammed , Pervaiz . k . Ahmed (1998); “A contingency Model For Empowering Customer-contact Servicies Employees” ; Management Decision ; Vol. 36; No.10; PP.683-693. State of youth policy (2014) http://www.youthpolicy.org The State of Youth in Azerbaijan (2007), UNESCO Moscow Office World Program of Action for Youth (2010), United Nations, http://www.un.org /youth. Youth and Sport Ministry's structure, (2017), http:// mys.gov.az/ en /ministry /ministrys-structure Youth forum, http://www.youthforum.org Youth of Azerbaijan, Statistical yearbook, (2017) 2 146 168 2022/12/06 ۱۴۰۱/۰۹/۱۵ حمیدرضا حدادی - محمد ترابی حمیدرضا حدادی سازمان یونیسف، سیاست‌گذاری جوانان، اوقات فراغت جوانان، توانمندسازی جوانان، کارآفرینی جوانان

نقش و تأثیر اینترنت و شبکه‌های اجتماعی در وقوع جنبش‌های اجتماعی مطالعه موردی انقلاب مصر نقش و تأثیر اینترنت و شبکه‌های اجتماعی در وقوع جنبش‌های اجتماعی مطالعه موردی انقلاب مصر 1 https://epols.ir/dp-71-1175-article 1 این پژوهش با روش توصیفی – تحلیلی با هدف بررسی نقش و تأثیر اینترنت و شبکه‌های اجتماعی در وقوع انقلاب مصر نگاشته شده است. اهمیت این موضوع از یک‌سو به جایگاه مصر در تحولات جهان عرب و نقش منطقه‌ای آن در غرب آسیا و شمال آفریقا و از سوی دیگر به تأثیر گسترش استفاده از اینترنت و شبکه‌های اجتماعی در فضای سیاسی و اثر آن بر نحوه حکمرانی دولت‌ها به‌ویژه دولت‌های اقتدارگرای جهان عرب بازمی‌گردد. گسترش ابزارهای ارتباطی امكان شبکه‌سازی میان جامعه را فراهم کرده و شبكه‌‌های اجتماعي به‌عنوان نيروي مؤثر در پدیده‌های اجتماعي و سياسي جوامع به‌حساب می‌آیند. براین اساس، تغييرات سياسي و اجتماعي در جهان عرب که در ادبیات سیاسی از آن با عناوین مختلف ازجمله \"بیداری اسلامی\"، \"بهار عربی\" یا \"انقلاب‌های عربی\" یاد می‌شود، از دسامبر 2010 بخش اعظمي از غرب آسیا و شمال آفريقا، به‌ويژه مصر را تحت تأثیر قرار داد و پرسش‌های بسیار مهمي را درباره نقش ابزارهای ارتباطی و رسانه‌اي در جنبش‌های جدید سياسي و اجتماعی را مطرح کرده است. لذا از مسائل مهم در حوزه تحولات سياسي و اجتماعي، نقش شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های جدید است. با توجه به اهميت روزافزون شبكه‌های اجتماعي در تحولات سياسي و اجتماعي، پرسش پژوهش حاضر اين است كه شبکه‌های اجتماعی چه تأثیری در وقوع انقلاب مصر داشته است؟ در پاسخ به این پرسش فرضیه این مقاله اين است كه شبکه‌های اجتماعی به‌عنوان ابزاری برای قدرت‌سازی از طریق ایجاد شبکه‌ای از افراد ناراضی و افزایش آگاهی‌های سیاسی و اجتماعی مردم مصر، به وقوع انقلاب در مصر کمک کرده است. هدف این مقاله بررسی تغییرات ایجادشده در حوزه حکمرانی در پی گسترش استفاده از اینترنت در میان جوامع، در این مقاله جامعه مصر، است. در این مقاله تلاش شده از نظریات اندیشمندان برجسته‌ای ازجمله مانوئل کاستلز و یورگن هابرماس بهره‌گیری شده است.The role and influence of the Internet and social networks in the occurrence of social movements (A case study of the Egyptian revolution)Reza Parizad[1]Seyed Mohsen Shojaei[2]Abstract This research has been written by descriptive-analytical method with the aim of investigating the role of social networks in the occurrence of the Egyptian revolution. The importance of this issue is accorded to the position of Egypt in the developments of the Arab world and its regional role in West Asia and North Africa and also to the impact of expanding the use of Internet and social networks in politics and its effect on governance, especially authoritarian governments of the Arabian world. The development of communication tools has enabled networking among the community and social networks are considered as an effective force in the social and political phenomena of societies. Accordingly, the political and social changes referred, to in the political literature by various titles, including the \"Islamic Awakening\", the \"Arab Spring\" and the \"Arab Revolutions\", have affected much of West Asia and North Africa, Egypt in particular since December 2010. These political and social changes have raised many important questions about the role of communication tools and media in new political and social movements, so one of the important issues in the field of political and social developments is the role of social networks and new media. Given the growing importance of social networks in political and social developments, the question of the present study is what effect did social networks have on the occurrence of the Egyptian revolution? Answering this question, the hypothesis of this article is that social networks, as a tool for empowerment by creating a network of dissatisfied people and increasing the political and social awareness of the Egyptian people, have contributed to the revolution in Egypt.Keywords: social networks, Egyptian revolution, Arab Spring, Islamic awakening, Internet, revolution [1]Assistant Professor of Political Science, Islamic Azad University, Qom branch, Iran. R_parizad@yahoo.com [2]PhD student in Political Sociology, Islamic Azad University, Qom branch. Iran.Mshojm110@gmail.comمنابعابوزید، نصر حامد (1394). اندیشه و تکفیر، چاپ اول، ترجمه محمد جواهر کلام. تهران: نگاه معاصر.اسپوزیتو، جان و جان وال (1392). جنبش‌های اسلامی معاصر (اسلام و دموکراسی)، چاپ چهارم، ترجمه شجاع احمدوند. تهران: نشر نی.استیفن لیتل، جان (1384). نظریه‌های ارتباطات. چاپ اول، ترجمه سیداکبر میرحسینی و مرتضی نوربخش تهران: جنگل.بشاره، عزمی (1399). درباره انقلاب و زمینه‌های آن. چاپ اول، ترجمه خدیجه حیدری تهران: مانیا هنر.بشیریه، حسین (1398). از بحران تا فروپاشی؛ کندوکاوی در ماندگاری یا آسیب‌پذیری نظام‌های سیاسی. چاپ سوم، تهران: نگاه معاصر.—. (1387). آموزش دانش سیاسی (مبانی علم سیاست نظری و تأسیسی). چاپ هفتم، تهران: نگاه معاصر.—. (1394). عقل در سیاست. چاپ پنجم، تهران: نگاه معاصر.پورسعید، فرزاد (1392). بیداری اسلامی در جهان عرب. چاپ اول، تهران: پژوهشکده مطالعات راهبردی.حیدری، رضا، حسن آب‌نیکی، سیدخدایار مرتضوی و گارینه کشیشیان سیرکی (1398). «تحلیل گفتمانی جنبش شبکه‌ای انقلاب‌های عربی 2011». جامعه‌شناسی سیاسی جهان اسلام، سال هفتم، شماره 2، صص 165-188.دارنلی، جمیز؛ فدر ، جان (1386). جهان شبکه‌ای: درآمدی بر نظریه و عمل در باب جامعه اطلاعاتی. چاپ اول، ترجمه نسرین امین‌دهقان و مهدی محامی. تهران: چاپار.دالگــران، پيتــر (1380). تلويزيــون و گســتره عمــومی؛ جامعــه مــدنی و رســانه‌هــای همگانی. چاپ اول، ترجمه مهدی شفقتی تهران: انتشارات سروش.رسولی ثانی‌‌‌آبادی، الهام (1392). «بررسی تحولات انقلابی کشورهای عربی از منظر لیبرالیزم، سازه‌انگاری و نظریه انتقادی روابط بین‌الملل» روابط خارجی. سال پنجم، شماره 2، صص 221-243.رسولی، محمدرضا و آزاده غفوریان تبریزی (1395). «بررسی نقش شبکه‌های اجتماعی در جنبش‌های اجتماعی جهان.» علوم خبری، شماره 17، صص 10-27.سورين، ورنـر و جيمـز تانكـارد (1381). نظريـه‌هـای ارتباط‌جمعی. چاپ اول، ترجمه علیرضا دهقان. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.الشقیقی المارینی، ندی (1398). پاییز سیاسی انقلاب‌های عربی؛ تبیین بسترهای شکل‌گیری بهار عربی و علل ناکامی آن. چاپ اول، ترجمه سعدالله همایونی و اکرم مدنی. نگاه معاصر.فورن، جان (1388). نظریه‌پردازی انقلاب‌ها. چاپ چهارم، ترجمه فرهنگ ارشاد. نشر نی.کاستلز، مانوئل (1393). شبکه‌های خشم و امید؛ جنبش‌های اجتماعی در عصر اینترنت. چاپ اول، ترجمه مجتبی قلی‌پور. تهران: نشر مرکز.لوئیس، برنارد (1398). ایمان و قدرت؛ دین و سیاست در خاورمیانه. چاپ اول، ترجمه جعفر محسنی دره‌بیدی. تهران: آشیان.محمدیان، علی (1393). «تحليلی بر زمينه‌های داخلی انقلاب مصر (2013-2011).» فصلنامه تحقيقات سياسی بين‌المللی. شماره 20، صص 229 - 252.نظری، علی‌اشرف و مجتبی قلی‌پور (1397). «رسانه‌های جدید اجتماعی و نقش آن‌ها در بازنمایی کنش‌های جمعی.» فصلنامه مطالعات رسانه‌های نوین. شماره 14، صص 147 - 174.نوذری، حسينعلی (1381). بازخوانی هابرماس. تهران: نشر چشمه.نياكوئی، سيدامير (1390). «تحولات اخير خاورميانه و شمال آفريقا: ريشه‌ها و پيامـدهای متفاوت.» فصلنامه روابط خارجی. شماره 4، صص 239 - 276.هابرمـاس، يورگن (1384). دگرگونی سـاختاری حـوزه عمـومی. ترجمه جمال محمدی، تهران: نشر افكار. ویجی، پراشاد (1398). مرگ ملت و آینده انقلاب‌های عربی. ترجمه ستار وکیلی. تهران: نشر بان. 2 75 100 2022/11/02 ۱۴۰۱/۰۸/۱۱ رضا پریزاد رضا پریزاد سید محسن شجاعی سید شبكه‌‌های اجتماعي، انقلاب مصر، بهار عربی، بیداری اسلامی، اینترنت، انقلاب

رویکرد سیاست خارجه جمهوری اسلامی ایران نسبت به عربستان رویکرد سیاست خارجه جمهوری اسلامی ایران نسبت به عربستان 1 https://epols.ir/dp-71-1291-article 1 ايران و عربستان سعودي دو قدرت مهم منطقه‌اي با برخورداري از قابليت‌ها و موقعيت استراتژيک همواره بايکديگر در رقابت بوده‌اند. روابط دو کشور در طول تاريخ وضعيت‌هاي مختلفي را به خود ديده و در يکي دودهه قبل و بويژه در سال هاي اخير همراهي کمتري با يکديدگر داشته و با توجه به مسائل پيش آمده در منطقه بيشتر به سمت تنش پيش رفته‌اند. ايران براي عربستان سعودي رقيب اصلي در منطقه مي باشد و گسترش قدرت ایران را تهديدي عليه خود مي‌داند و رفتارهاي ايران همواره مورد ارزيابي اين کشور قرار مي‌گيرد. در بررسي عوامل تأثيرگذار بر تعارض دو دولت به موارد بسياري از جمله موضوعات ژئوپلتيکي، قومي، مذهبي، هويتي و... مي توان اشاره داشت. این مقاله به دنبال پاسخ به این سؤال است که رویکردسیاست خارجه جمهوری اسلامی ایران نسبت به عربستان چیست؟ با استفاده از روش توصیفی – تحلیلی اینست که رقابت ایران و عربستان به سبب داشتن منافع متعارض موجب شکل گیری رقابت بین آنها شده است اما سیاست ایران در برابر عربستان و بلعکس مدیریت تنش و جلوگيري از هرگونه درگيري احتمالي ميان دو كشور است. 2 128 145 2021/02/09 ۱۳۹۹/۱۱/۲۱ علیرضا سهرابی نور - زینب تبریزی -حدیث زاهدی علیرضا سهرابی موازنه قوا، سیاست خارجی، ایران و عربستان، غرب آسیا