نفوذ روسیه در آفریقا: انگیزه‌ها راهبردها و ابزارها نفوذ روسیه در آفریقا: انگیزه‌ها راهبردها و ابزارها 1 https://epols.ir/dp-71-1557-article 1 پوتین معتقد است که دارای یک رسالت مهم، تاریخی و مقدس است که احیای عظمت تاریخی روسیه و جبران خسارت‌های غرب به روسیه محور اصلی آن است. لذا برای جبران شکست ژئوپلیتیکی روسیه بعد از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروری و دوری از خطاهای آن دوران، سعی در برقراری ارتباط با قاره آفریقا و توسعه نفوذ خود در سطوح مختلف با این قاره نموده است. نکته قابل‌تأمل در خصوص ماهیت روابط روسیه با قاره آفریقا در این مسئله نهفته است که پوتین در این مسیر از خزانه دولت هزینه نمی‌کند. ازاین‌رو، هنگام بررسی و تحلیل سیاست‌های روسیه نباید از روانشناسی سیاسی پوتین که به دنبال بازگردانی عظمت روسیه است، غافل بود. مسکو باهدف نهادینه‌سازی حضور نظامی خود در قاره آفریقا و سواحل مدیترانه، تسلط بر بخش نفت و گاز و معادن و همچنین ایجاد بازارهای جدید برای فروش محصولات خود، پا به عرصه آفریقا نهاده است.Russian influence in Africa: motivations, strategies and tools Abolfazl Babaei Mohammad Amin Naghshband Mohammad Shah Mohammadi Abstract Putin believes that he has an important, historical and sacred mission, the main focus of which is to restore Russia's historical greatness and compensate for the West's damages to Russia. Therefore, in order to compensate for Russia's geopolitical failure after the collapse of the Soviet Union and to avoid the mistakes of that era, it has tried to communicate with the African continent and develop its influence on different levels with this continent. The interesting thing about the nature of Russia's relations with the African continent lies in the fact that Putin does not spend money from the government's treasury in this direction. Therefore, when examining and analyzing Russian policies, one should not ignore Putin's political psychology, which seeks to restore Russia's greatness. Moscow has stepped into Africa with the aim of institutionalizing its military presence in the African continent and the Mediterranean coast, dominating the oil and gas and mining sectors, as well as creating new markets to sell its products. Keyword: Russia, Putin, Africa, Sahel, Energy, Wagner دهشان, أ. (2022). Retrieved from دیسمبر المشؤوم.. کیف أراد بوتین أن یغیر قدر روسیا عبر أوکرانیا: https://eurasiaar.org/putin-wanted-change-russias-destiny-ukraine/ Bell, Р. T. (2018). Retrieved from Золото в обмен на наемников: как «повар Путина» добывает для России «ключ от Африки»: https://thebell.io/zoloto-v-obmen-na-naemnikov-kak-povar-putina-dobyvaet-dlya-rossii-klyuch-ot-afriki Clifford, C. (2022). Retrieved from Russia dominates nuclear power supply chains — and the West needs to prepare now to be independent in the future: https://www.cnbc.com/2022/05/23/russia-dominates-global-nuclear-reactor-and-fuel-supply-chains.html Drew, A. (2020, AUG 10). Retrieved from The Rise of Twitter Diplomacy Is Making the World More Dangerous: https://www.worldpoliticsreview.com/articles/28976/the-rise-of-twitter-diplomacy-is-making-the-world-more-dangerous Federation, M. o. (2010). Retrieved from ENERGY STRATEGY of RUSSIA FOR THE PERIOD UP TO 2030. FREEMAN, B. (2023). Retrieved from PROPOSED WEST AFRICA-EUROPE GAS PIPELINES WILL FAIL WITHOUT A RADICAL SHIFT IN THINKING: https://payneinstitute.mines.edu/proposed-west-africa-europe-gas-pipelines-will-fail-without-a-radical-shift-in-thinking/ Ghall. (2024). Retrieved from РФ планирует развернуть «Африканский легион» в пяти странах: https://ghall.com.ua/2024/01/12/rf-planiruet-razvernut-afrikanskij-legion-v-pyati-stranah/ Historyrussia. (2023). Retrieved from Новости и события Российского исторического общества: https://historyrussia.org/sobytiya/afrika-neoplachennyj-dolg-kolonizatorov.html Histrf. (2020). Retrieved from Крещение Руси (X век): https://histrf.ru/read/articles/krieshchieniie-rusi Histrf. (2021). Retrieved from Сколько было столиц у России: https://histrf.ru/read/articles/skolko-bylo-stolits-u-rossii kremlin. (2024). Retrieved from План действий Форума партнерства Россия – Африка на 2023–2026 годы: http://kremlin.ru/supplement/5971 lenta. (2015). Retrieved from «Многие государства Африки созданы искусственно» Почему в новой «гонке за черный континент» Россия проигрывает Западу и Китаю: https://lenta.ru/articles/2015/08/19/africa/ levada. (2021). Retrieved from САМЫЕ ВЫДАЮЩИЕСЯ ЛИЧНОСТИ В ИСТОРИИ: https://www.levada.ru/2021/06/21/samye-vydayushhiesya-lichnosti-v-istorii/ Moscowtimes. (2023). Retrieved from Токаев пообещал Макрону нефть, уран и торговлю в обход России: https://www.moscowtimes.ru/2023/11/01/tokaev-poobeschal-makronu-neft-uran-itorgovlyu-vobhod-rossii-a111935 Russiancouncil. (2021). Retrieved from АНАЛИТИКА И КОММЕНТАРИИ: https://russiancouncil.ru/analytics-and-comments/comments/nazad-k-sovetskim-traditsiyam-s-chem-rossiya-idyet-v-afriku/ Russiancouncil. (2023). Retrieved from Путь ко второму саммиту: https://russiancouncil.ru/papers/Russia-Africa-2ndForum-paper81.pdf Sarotte, M. (2019). Retrieved from How to Enlarge NATO: The Debate inside the Clinton Administration, 1993–95: https://direct.mit.edu/isec/article/44/1/7/12232/How-to-Enlarge-NATO-The-Debate-inside-the-Clinton Sipri. (2022). Retrieved from SIPRI Military Expenditure Database: https://www.sipri.org/databases/milex Tass. (2016). Retrieved from Крупнейшие экономические проекты России в Африке: https://tass.ru/info/18377785 Tass. (2016). Retrieved from Экономическое и техническое сотрудничество СССР со странами Африки. Досье: https://tass.ru/info/3237652 Thebell. (2019). Retrieved from Такой страницы не существует, почитайте главные новости: https://thebell.io/kontrakt-ot-prezidenta-chto-poluchila-v-tsar-kompaniya-kotoruyu-svyazyvayut-s-prigozhin xn--c1anggbdpdf. (2006). Retrieved from Национализация будущего России: https://xn--c1anggbdpdf.xn--p1ai/news/various/170657/ Анастасия, E. М. (2023). Retrieved from Что изучают в России студенты из стран Африки: https://www.vedomosti.ru/society/articles/2023/06/16/980633-chto-izuchayut-v-rossii-studenti-iz-stran-afriki Ведомости. (2023). Retrieved from Фальков сообщил о более 70 соглашений о взаимном признании дипломов с другими странами: https://www.vedomosti.ru/society/news/2023/07/27/987282-o-70-soglashenii-priznanii-diplomov Волков, К. (2020). Retrieved from Как Африка стала свободной благодаря СССР: https://rg.ru/2020/05/25/kak-afrika-stala-svobodnoj-blagodaria-sssr.html Волков, о. (2020). Retrieved from Как Африка стала свободной благодаря СССР: https://rg.ru/2020/05/25/kak-afrika-stala-svobodnoj-blagodaria-sssr.html Гасюк, А. (2021). Retrieved from Почему Франция не способна отказаться от колониального подхода к Африке: https://rg.ru/2021/11/30/pochemu-franciia-ne-sposobna-otkazatsia-ot-kolonialnogo-podhoda-k-afrike.html Катриченко, Т. (2023). Retrieved from Наследие "Вагнера". Что сейчас происходит с самой известной российской ЧВК: https://focus.ua/politics/600494-nasledie-vagnera-chto-seychas-proishodit-s-samoy-izvestnoy-rossiyskoy-chvk КортуновE.TAL. (2022). Retrieved from Болевые точки Африканcкого континента: Сахель (обзор ситуации и перспективы). Мельникова, М. (2023). Retrieved from Екатерина Наумова: «Российское кино востребовано и в Африке, и в Азии»: https://spbdnevnik.ru/news/2023-07-27/ekaterina-naumova-rossiyskoe-kino-vostrebovano-i-v-afrike-i-v-azii ОПУБЛИКОВАНО. (2016). Retrieved from За руку с Гитлером здоровались вожди Запада. А виноват Сталин?: https://nic-pnb.ru/analytics/za-ruku-s-gitlerom-zdorovalis-vozhdi-zapada-a-vinovat-stalin/ Фаустова, М. (2024). Retrieved from РПЦ начали подозревать в "сдаче" Африки: https://www.ng.ru/kartblansh/2024-01-18/3_8926_kb.html Ч. r. (2007). Retrieved from Генерал Гареев: Россия меняет свою военную доктрину: https://ria.ru/20070116/59124252.html 2 121 146 2024/05/19 ۱۴۰۳/۰۲/۳۰ اباالفضل بابایی ، محمدامین نقشبند - محمد شاه‌محمدی اباالفضل بابایی روسیه، پوتین، آفریقا، ساحل، انرژی، واگنر

بازشناسی نظام دیپلماسی ایرانیان: در دوره‌ی قاجاریه و پهلوی بازشناسی نظام دیپلماسی ایرانیان: در دوره‌ی قاجاریه و پهلوی 1 https://epols.ir/dp-71-1474-article 1 مقاله‌ی پیش رو می‌کوشد تا به این سوال پاسخ دهد که دیپلماسی ایرانیان در دوره‌ی قاجاریه و پهلوی چگونه دیپلماسی بوده است؟ که برآیند آن بدین قرار شد: پادشاهان قاجار و پهلوی، دیپلماسی را ابزاری، برای تداوم و استمرار حاکمیت خود بر جامعه قلمداد می کردند، زیرا با مطالعه‌ی مفاد عهدنامه ها و امتیازنامه‌ها در دوران قاجار و مفاد قراردادها در دوران پهلوی، می‌توان به این امر مهم پی برد. بنابراین با این رویکرد قاجارها، با بیش از یک قرن، و پهلوی‌ها، با بیش از نیم قرن، توانستند با آن همه ظلم و فاجعه‌آفرینی، در جامعه‌ی بین‌المللی آن روز، تداوم یابند و به حیات سیاسی خود ادامه دهند. فلذا از یک نظر تداوم و حیات طولانی قاجارها و پهلوی‌ها در قدرت سیاسی را باید در دیپلماسی آن‌ها در روابط بین الملل و نه در قدرت استبدادی آن‌ها جستجو کرد. دیپلماسی که در آن منافع بیگانگان و نه منافع مردم و جامعه ی ایران طراحی شده بود. اما علیرغم این مسائل و چالش‌ها، در اوج ناتوانی قاجارها و پهلوی‌ها، نخبگانی هم در رأس دیپلماسی قرار گرفتند که توانستند با دیپلماسی واقع گرایانه و علمی، منافع جامعه‌ی خود را رقم بزنند، که باید به قائم مقام، امیرکبیر، قوام و مصدق اشاره کرد: زیرا الف. قائم مقام در مذاکرات صلح الرزنه الروم به میرزای آشتیانی می نویسد: با زور میرزایی و قوه‌ی انشایی الفاظ مبهمه را بگنجانید، که راه سخن برای ما باز باشد. ب. امیرکبیر در معاهده‌ی الرزنه الروم می‌دانست که کجا را باید دست بالا بگیرد و کجا کوتاه بیاید، تا کارها، انجام شود. در دوره‌ی پهلوی نیز الف. قوام با دیپلماسی نفت در برابر زمین، عملاً ایران را از تجزیه رهایی بخشید و زمینه‌ی خروج روس‌ها را از ایران فراهم آورد. ب. مصدق نیز با دیپلماسی موازنه‌ی منفی، هم توانست صنعت نفت ایران را ملی نماید و هم زمینه‌ی اقتصاد بدون نفت را در عرصه‌ی داخلی فراهم آورد. بدین گونه بود که علیرغم نظام سیاسی خودکامه‌ی قاجار و پهلوی، نخبگان دولتی آن، با دیپلماسی واقع گرایانه و علمی خود، چهره‌ی ایران را در جامعه بین الملل آن روز، حفظ نمودند. Recognition of the Iranian diplomatic system; In the Qajar and Pahlavi periods Siyavash.mousavi Rakati Abstract The following article tries to answer the question of how Iranian diplomacy was during the Qajar and Pahlavi periods. The result of which was as follows; The Qajar and Pahlavi kings considered diplomacy as a tool for the continuity of their rule over the society, because; By studying the provisions of the agreements and concessions during the Qajar era and the provisions of the contracts during the Pahlavi era, we can understand this important matter. Therefore, it was with this approach that the Qajars, with more than a century, and the Pahlavis, with more than half a century, were able to continue and continue their political life in the international community of that day despite all the oppression and disaster. Therefore, the continuity and long life of Qajars and Pahlavis in political power should be sought in their diplomacy in international relations, not in their autocratic power. Diplomacy in which the interests of foreigners were designed, not the interests of the Iranian people and society. But despite these issues and challenges, at the height of the Qajar and Pahlavi powerlessness, elites were at the head of diplomacy who were able to establish the interests of their society with realistic and scientific diplomacy, which should be pointed out to Qaim Maqam, Amir Kabir, Qavam and Mossadegh. ; Because a. Al-Ruznah al-Rum writes to Mirzai Ashtiani as the deputy in the peace talks; Include ambiguous words with the power of Mirzai and the power of composition, so that the way of speech is open for us. b. Amir Kabir knew in the Al-Ruznah al-Rum treaty where he should take action and where he should be short, so that things are done. In the Pahlavi period, A. Consistency with the diplomacy of oil against land, practically freed Iran from disintegration and provided the ground for Russians to leave Iran. b. With negative balance diplomacy, Mossadegh was able to nationalize Iran's oil industry and provide the basis for an oil-free economy in the domestic arena. It was like this that despite the autocratic political system of Qajar and Pahlavi, its government elites, with their realistic and scientific diplomacy, preserved the image of Iran in the international community of that day. key words: Qajaria, Pahlavi, diplomacy system, Qaim Maqam, Amir Kabir, Qavam, Mossadegh. منابع اقبال آشتیانی، عباس، (1392)، امیر کبیر، تهران، انتشارات نگاه. آبراهامیان، یرواند، (1386)، ایران: بین دو انقلاب، ترجمه ی احمد گل محمدی و دیگران، تهران، نشر نی. آبراهامیان، یرواند، (1389)، تاریخ مدرن ایران، ترجمه‌ی محمد ابراهیم فتاحی، تهران، نشرنی. آدمیت، فریدون، (1389)، امیرکبیر و ایران، تهران، انتشارات خوارزمی. آوری، پتر، (1389)، تاریخ ایران، دوره ی افشار، زند و قاجار: از نادرشاه تا انقلاب اسلامی، ترجمه ی مرتضی ثاقب فر، تهران، انتشارات جام. آوری، پتر، (1390)، تاریخ ایران، دوره‌ی پهلوی، ترجمه‌ی مرتضی ثاقب فر، تهران، انتشارات جام. بخشایشی اردستانی، احمد، (1386)، اصول سیاست خارجی ج ا. ا. تهران، انتشارات آوای نور. بشیریه، حسین، (1387)، آموزش دانش سیاسی: مبانی علم سیاست نظری و تاسیسی، تهران، نشر نگاه معاصر. خلیلی، نسیم، (1390)، انقلاب مشروطیت ایران، تهران، انتشارات ققنوس. دهقانی، رضا، (1392)، تاریخ مردم ایران در دوره ی قاجار، تهران، نشر پارسه. رابینز، استیفن پی، (1384)، مبانی رفتار سازمانی، ترجمه‌ی دکتر علی پارسائیان و دیگران، تهران، نشر پژوهش‌های فرهنگی. رضاقلی، علی، (1389)، جامعه شناسی نخبه کشی، قائم مقام، امیرکبیر، مصدق. تهران، نشر نی. رواندی، مرتضی، (1354)، تاریخ اجتماعی ایران، جلد دوم، تهران، انتشارات امیر کبیر. زرین کوب، عبدالحسین، (1392)، تاریخ ایران، از آغاز تا سقوط سلسله‌ی پهلوی، تهران، انتشارات سخن. زعیم، کوروش، (1379)، جبهه ی ملی ایران، تهران، انتشارات ایران مهر. سایکس، پرسی مولزورث، (1391)، تاریخ ایران، جلد دوم، ترجمه‌ی محمدتقی فخر داعی گیلانی، تهران، انتشارات نگاه. سپهر، محمد تقی، (1377)، تاریخ قاجاریه از آغاز تا پایان سلطنت فتحعلی‌شاه، تهران، انتشارات اساطیر. سریع القلم، محمود، (1390)، اقتدارگرایی ایرانی در عهد قاجار، تهران، انتشارات فرزان روز. سینایی، وحید، (1384)،دولت مطلقه، نظامیان و سیاست در ایران،تهرانف انتشارات کویر. عاقلی، باقر، (1390)، نخست وزیران ایران، از مشیرالدوله تا بختیار، تهران، انتشارات جاویدان. غنی، سیروس، (1389)، ایران: برآمدن رضاخان/ برافتادن قاجار و نقش انگلیسی‌ها،تهران، انتشارات نیلوفر. کاتوزیان، محمد علی، (1391)، ایرانیان: دوران باستان تا دوران معاصر، ترجمه‌ی حسین شهیدی، تهران، نشر مرکز. کدی، نیکی، (1392)، ایران دوران قاجار و برآمدن رضاخان، ترجمه‌ی مهدی حقیقت‌خواه، تهران، انتشارات ققنوس. گارثویت، جین رالف، (1391)، سیری در تاریخ سیاسی ایران، از از شاهنشاهی هخامنشی تا کنون، تهران، انتشارات آمه. ماکیاولی، نیکولو، (1389)، شهریار، ترجمه‌ی داریوش آشوری، تهران، نشر آگه. موحد، محمد علی، (1384)، خواب آشفته ی نفت، دکتر مصدق و نهضت ملی، ج 1، تهران، انتشارات کارنامه. مهدوی، عبدالرضا هوشنگ، (1389)، سیاست خارجی ایران در دوره ی پهلوی، تهران، نشر پیکان. نژاد اکبری مهربان، مریم، (1388)، میرزا تقی‌خان امیر کبیر، تهران، نشر پارسه. نفیسی، سعید، (1384)، تاریخ اجتماعی و سیاسی ایران در دوره‌ی معاصر، تهران، انتشارات اهورا. ورهرام، غلامرضا،(1385) نظام سیاسی و سازمان های اجتماعی ایران در عصر قاجار، تهران، انتشارات معین. 0 2 93 120 2024/02/28 ۱۴۰۲/۱۲/۰۹ سيد سياوش موسوي رکعتی سيد سياوش قاجاریه، پهلوی، نظام دیپلماسی، قائم مقام، امیرکبیر، قوام، مصدق.

بررسی تطور و تحول اندیشه سیاسی روحانیت از نهضت مشروطه تا انقلاب اسلامی بررسی تطور و تحول اندیشه سیاسی روحانیت از نهضت مشروطه تا انقلاب اسلامی 1 https://epols.ir/dp-71-1391-article 1 نقش روحانیت در تاریخ ایران همواره پررنگ بوده است و از نهضت مشروطه تا انقلاب اسلامی، روحانیون در تحولات سیاسی و اجتماعی ایران نقش کلیدی ایفا کردند. تحولات گفتمانی در حوزه اندیشه سیاسی روحانیت در نهضت مشروطه و بعدازآن پیروزی انقلاب اسلامی نقطه عطفی در تاریخ ایران محسوب می‌شود که منجر به تحولات عمیقی در حوزه‌های مختلف سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی شد. این دو رخداد مهم در تاریخ ایران در دوره‌های مختلف تاریخی، بازتابی از تحولات اجتماعی و سیاسی آن دو مقطع است. حال این پژوهش سؤال این است که طی دوره‌های نهضت مشروطه، پهلوی و انقلاب اسلامی، گفتمان و اندیشه سیاسی روحانیت چگونه تطور و تحول‌یافته است؟ فرضیه این پژوهش این است که ندیشه سیاسی روحانیت در ایران در گذر از دوره‌های مشروطه، پهلوی و جمهوری اسلامی، تحولات چشمگیری را تجربه کرده است.دوره‌های، مشروطه، پهلوی و جمهوری اسلامی روحانیت از نقش سنتی خود به‌عنوان حافظ شریعت و آموزه‌های دینی، به نقشی فعال و پیشرو در عرصه سیاست و اجتماع تبدیل‌شده است. روش تحقیق این مقاله روش پژوهش کیفی، از نوع تبیین علی و روش گردآوری داده‌ها، کتابخانه‌ای با بهره‌گیری از منابع مختلف ضمن بازخوانی مفاهیم نظری در خصوص انقلاب می‌کوشد روند تطور و تحول گفتمان و اندیشه سیاسی روحانیت از نهضت مشروطه تا انقلاب اسلامی را تااندازه‌ای روشن کند. Studying the evolution of clergy political thought from the constitutional movement to the Islamic revolution Researcher: Hossein Hemmati Abstract The role of clergy has always been prominent in the history of Iran and from the constitutional movement to the Islamic revolution, clergymen have played a major role in Iran's political and social developments. Discourse developments in the field of clergy political thought in the constitutional movement until the victory of the Islamic Revolution is a turning point in the history of Iran which led to profound changes in various political, social, economic and cultural fields of Iran. These two important events in the history of Iran are actually a reflection of the social and political developments of these two periods of time. The purpose of this research is to answer the question: how has the political discourse and thought of the clergy evolved during the periods of the constitutional movement, Pahlavi dynasty and the Islamic revolution? The hypothesis of this research is that the political thought of clergy in Iran has experienced important changes during the constitutional, Pahlavi and Islamic Republic periods. In the constitutional, Pahlavi and Islamic Republic periods, the clergy gradually reached an active and leading role in the field of politics and society from its traditional role as the protector of religion. The research method of this article is qualitative (causal explanation). The data collection method of this research is library type using different sources along with rereading theoretical concepts about the revolution. This research seeks to describe the evolution of clergy discourse and political thought from the constitutional movement to the Islamic revolution. Keywords: clergy, constitutional movement, Islamic revolution منابع - عیسی نیا، رضا. (1387)، اندیشه های سیاسی شهید مدرس، انتشارات کانون اندیشه. - حسینی زاده، محمدعلی. (1386)، اسلام سیاسی در ایران، قم، انتشارات دانشگاه مفید. - کسرایی، محمدسالار، پوزش شیرازی, علی. (1388). نظریه گفتمان لاکلا و موفه ابزاری کارآمد در فهم و تبیین پدیده های سیاسی. فصلنامه سیاست.شماره 39. - تاجیک، محمدرضا.(1379)، گفتمان و تحلیل گفتمانی، تهران، انتشارات فرهنگ گفتمان. - عمید زنجانی، عباسعلی (1381) ، انقلاب اسلامی ایران - علل مسائل و نظام سیاسی، قم، نشر معارف. - نراقی، حسن. (1373). نظریه‌پردازان مشروطیت. تهران: انتشارات کویر. - هنری, یدالله, آزرمی, علی. (1392). بررسی و تحلیل فرایند استقرار و انسجام یابی گفتمان انقلاب اسلامی ایران بر اساس نظریه گفتمان لاکلا و موفه. پژوهشنامه انقلاب اسلامی, 3(8), 95-118. - هوارث, دیوید. (1377)، نظریه گفتمان، فصلنامه علمی پژوهشی علوم سیاسی, سال اول - شماره دوم – پاییز. - اکبرزاده، فریدون. (1380)، نقش رهبری در نهضت مشروطه؛ ملی شدن نفت و انقلاب اسلامی، تهران، مرکز اسناد ملی. - الگار، حامد. (1369)، دین و دولت در ایران، نقش علما در دوره قاجار، ترجمه: بوالقاسم سري، تهران: انتشارات توس، چاپ دوم. - ایزدی فرد، عباس. (1383)، علما و مشروطیت، از همسویى تا ناهمگرایى. پگاه حوزه، شماره 140. - براون ادوارد، (1333)، انقلاب مشروطیت ایران ترجمه مهری قزوینی، تهران، کویر. - بهرام پور، شعبان علی.(1379)، درآمدی بر تحلیل گفتمان، تهران ، نشر فرهنگ گفتمان. - حائری ، عبدالهادی (1364)، تشیع و مشروطیت در ایران و نقش ایرانیان مقیم عراق ،انتشارات امیرکبیر. - حسن حجابی، حسن،.(1379)، شیخ فضل‌الله نوری و حکومت مشروطه، فصلنامه حکومت اسلامی، شماره ١۶ . - حسین‌آبادیان، مبانی نظری حکومت مشروطه و مشروعه، ص ۵۵ - حسینیان، روح االله.(1381)، 20سال تکاپوی اسلام شیعی در ایران (1340-1320)، تهران، مرکز اسناد انقلاب اسلامی. - خلجی، عباس، (1386)، ناسازه ها نظری، ناسازه های نظری و ناکامی های اصلاح‌طلبی،تهران :نشر بوی کاغذ. - درخشه، جلال. (1386) ،گفتمان سیاسی شیعه در ایران معاصر، نشر دانشگاه امام صادق (ع)، چاپ دوم. - دهنوی، محمد. (1361)، مجموع های از مکتوبات، پیام ها و اطلاعیه های آیت الله کاشانی، قم، نشر چاپخش. - دوانی، علی. (1360)، نهضت روحانیون ایران اثر علی دوانی، انتشارات بنیاد فرهنگی امام رضا (ع). - رضوانی، هما.( 1362)، لوایح آقا شیخ فضل‌الله نوری، چ 1، تهران: نشر تاریخ ایران. - زاهد، سعید.(1383)، ظهور رضاخان؛ پیامد انحراف در انقلاب مشروطه، مجله آموز، شماره 6. - سینایی، وحید.(1384)، دولت مطلقه؛ نظامیان و سیاست در ایران، نشر کویر. - شفيعي فر، محمد.(1378)، مدخلي بر انقلاب اسلامي و ريشه‏هاي آن، انتشارات تهذيب. - شیرخانی علی، رضایی مرتضی.(1390). نقش روحانیت در انقلاب مشروطه. مطالعات انقلاب اسلامی ِ- شیرمحمدی، حسین، بابا شیخ علی و شهیدانی، شهاب، (1395)، بررسی و نقد جایگاه دین و دولت در اندیشه سیاسی آیت الله بروجردی؛ تاریخ اسلام و ایران، زمستان. - طلوعی، محمود. (1384)، زمینه انقلاب ـ داستان انقلاب، تهران، نشر علم. - عضدانلو، حمید. (1375)، درآمدی بر گفتمان؛یا گفتمانی درباره گفتمان،مجله اطلاعات سیاسی و اقتصادی شماره 104. - عنایت، حمید.(1365)، اندیشه‌های سیاسی در اسلام معاصر، ترجمه بهاءالدین خرمشاهی، چ 2، تهران: انتشارات خوارزمی. - فوران، جان. (1380) ،مقاومت شکننده، تاریخ تحولات اجتماعی ایران، از صفویه تا سالهاي پس از انقلاب اسلامی، ترجمه: احمد تدین، تهران: مؤسسه خدمات فرهنگی رسا، چاپ سوم. - قنبری، داریوش. (1385)، دولت مدرن و یکپارچگی ملی در ایران (1320 - 1300 ه-ش)، نشر تمدن ایرانی (وابسته به موسسه مطالعات ملی). - کاتوزیان، محمدعلی. (1371) ،مصدق و نبرد قدرت، ترجمه احمد تدین، تهران، موسسه خدمات فرهنگی رسا. - کرمانی ناظم الاسلام، (۱۳۴۶)، تاریخ بیداری ایرانیان، ج۱، تهران، نشر بنیاد فرهنگ ایران - کسروی، احمد. (۱۳۶۳)، تاریخ مشروطه، تهران، امیرکبیر. - لاکلا ، ارنست، واسازی، عمل گرایی، هژمونی، ترجمه جواد علی صدوقی، در م تاجیک (گردآورنده)، گفتمان و تحلیل گفتمانی، تهران، نشر فرهنگ گفتمان. - مدنی، جلال الدین،(1369)، تاریخ سیاسی معاصر ایران، قم، دفتر نشر اسلامی، ج 1. - موثقی، احمد. (1385)، دین، جامعه و دولت در ایران/احمد، تهران، نشرموسسه تحقیقات و توسعه علوم انسانی. - نائینی، محمدحسین. (1334)، تنبیه الامة و تنزیه الملة در اساس و اصول مشروطیت، مقدمه و پاورقی سید محمود طالقانی، تهران: چاپخانه فردوسی. - نش، کيت. (1380) «جامعه شناسي سياسي معاصر»، ترجمه محمدتقي دلفروز، تهران: نشر کویر. - هنری، یدالله، آزرمی، علی. (1392)، بررسی و تحلیل فرایند استقرار و انسجام یابی گفتمان انقلاب اسلامی ایران بر اساس نظریه گفتمان لاکلا و موفه. پژوهشنامه انقلاب اسلامی, آبراهامیان، برواند. (1377) ،ایران بین دو انقالب، مترجم: احمد گل محمدی و محمدابراهیم فتاحی، تهران، نشر نی. -آدمیت، فریدون. (1363)، فکر دموکراسی اجتماعی در مشروطیت، تهران، انتشارات پیام، چاپ سوم. -امام خمینی، سید روح‌الله، (١٣٦١) ، صحیفه نور، ج ۷ و ۱۳، تهران، وزارت ارشاد اسلامی -امام‌جمعه‏ زاده, سید جواد, شهرام‏ نیا, امیر مسعود, نجات‏ پور, مجید. (1391). روحانیت شیعه و مقایسه سه دهه نقش آن پس از مشروطه و پس از انقلاب اسلامی. فصلنامه علمی شیعه شناسی. - Laclau . E & M.ouffe. c (1985), Hegemony and Socialist Strategy: Towards a Radical Democratic Politics) London: Verso. - Fairclough , Norman, (2001), language& power, London: Longman . 2 60 92 2024/02/12 ۱۴۰۲/۱۱/۲۳ حسین همتی حسین همتی روحانیت، نهضت مشروطیت، انقلاب اسلامی.

آسیب‌شناسی فرهنگ سیاسی جامعه افغانستان در حکمرانی دوباره طالبان آسیب‌شناسی فرهنگ سیاسی جامعه افغانستان در حکمرانی دوباره طالبان 1 https://epols.ir/dp-71-1384-article 1 با سلطه‌ی دوباره طالبان بر افغانستان و سقوط نظام جمهوری در سال 2021، این کشور از جنبه‌های مختلف دچار تغییراتی شگرف شد. تغییراتی که تا تاروپود جامعه افغانستان را پیش رفت و ایده‌های دگر در نظام حکمرانی و حوزه عمومی تسری داد. این پژوهش بنا به‌ضرورت تحلیل پیامدهای سلطه دوباره طالبان بر افغانستان موضوع فرهنگ سیاسی جامعه این کشور را بررسی کرده است. پرسش اصلی تحقیق براین مبنا طرح‌شده که سلطه دوباره طالبان چه تأثیراتی بر فرهنگ سیاسی جامعه افغانستان بر جای گذاشته است؟ برای پاسخ به این پرسش، از نظریه فرهنگ سیاسی آلموند و وربا استفاده شد و مؤلفه‌هایی مانند خشونت‌گرایی و استبداد سیاسی، بیگانه هراسی و بیگانه‌ستیزی، فرهنگ سیاسی قومی و قبیله‌ای، جزم‌اندیشی و مطلق‌نگری، بی‌اعتمادی به دولت و عدم انفعال و عدم مشارکت و قانون‌گریزی مدنظر قرار گرفت. بر اساس فرضیه پژوهش همه عناصر فرهنگ سیاسی جامعه افغانستان در دوره طالبان تضعیف‌شده و رو به قهقرا رفته است. همچنین طبق نظریه آلموند و وربا، فرهنگ سیاسی جامعه افغانستان در دوره طالبان، تلفیقی از فرهنگ سیاسی محدود و تبعی است و شهروندان هیچ انتظار تغییری از نظام سیاسی ندارند و حکومت هم مجالی برای مشارکت و عرض‌اندام شهروندان ایجاد نمی‌کند. Pathology of the political culture of Afghan society under the re-rule of the Taliban Hamed Alizadeh Reza Parizad Abstract With the re-domination of the Taliban over Afghanistan and the fall of the republican system in 2021, this country underwent dramatic changes in various aspects. The changes that went to the core of Afghan society and spread different ideas in the governance system and the public sphere. This research has analyzed the issue of the political culture of this country's society due to the necessity of analyzing the consequences of the re-domination of the Taliban on Afghanistan. The main question of the research is based on what effects the re-establishment of the Taliban has left on the political culture of the Afghan society.To answer this question, Almond and Verba's political culture theory was used and components such as political violence and authoritarianism, xenophobia and xenophobia, ethnic and tribal political culture, dogmatism and absolutism, mistrust of the government and lack of passivity and lack of Participation and evasion were considered.According to the hypothesis of the research, all elements of the political culture of Afghan society have been weakened and regressed during the Taliban period. Also, according to the theory of Almond and Verba, the political culture of the Afghan society during the Taliban period is a combination of limited and subservient political culture, and the citizens do not expect any change from the political system, and the government does not create an opportunity for citizens' participation and freedom. Keyword: Political culture, Taliban, Afghanistan, society, participation منابع باقری دولت‌آبادی، علی؛ باقری، محمد و ناییج، علیرضا. (1397). نقش عادت واره های قوم پشتون در بازتولید قدرت طالبان، فصلنامه سیاست پژوهی، شماره 11، زمستان، صص 103-75. بخشایشی اردستانی، احمد، میرلطفی، پرویز رضا، (1390). نقش جامعه‌پذیری سیاسی در شکل‌گیری طالبانیزم در افغانستان، نشریه مطالعات روابط بین‌الملل، 14، زمستان، صص 56-29. بدیع، حسین؛ عباس زاده مرزبالی، مجید و قهرمان، میثم.(1397). فرهنگ سیاسی؛ یک بررسی مفهومی و نظری، فصلنامه سیاست، شماره 17. پای، لوسین (1370). فرهنگ سیاسی و توسعه سیاسی، ترجمه، مجید محمدی، نامه فرهنگ، تهران، نشر علم، سال دوم، شماره 7،1 سریع القلم، محمود. (1387). فرهنگ سیاسی ایران، تهران: نشر فرزان. عارفی، داوود (1399)، کتاب فرهنگ جزیره‌ای تأملاتی پیرامون فرهنگ سیاسی افغانستان هرات، انیستو مطالعات استراتژیک افغانستان. عارفی، محمد اکرم، حمیدی، روبینه، (1397) نقش فرهنگ سیاسی در مشارکت سیاسی افغانستان (1395-1380) فصلنامه کاتب، 11، زمستان، صص 121-101. عالم، عبدالرحمن، (1374). فهم فرهنگ سیاسی، فصلنامه سیاست خارجی، شماره 4. عباسیان، علی اکبر. (1387). فرهنگ سیاسی در امثال‌وحکم فارسی، تهران: نشر اختران. فرهنگ سیاسی؛ یک بررسی مفهومی و نظري گروه علوم سیاسی دانشگاه مازندران زاده مرزبالی مجید عباس دانشجوي دکتري علوم سیاسی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی میثم قهرمان قراگوزلو، محمد (1387). فکر دموکراسی سیاسی، تهران: موسسه انتشارات نگاه. قوام، عبدالعلی (1374). نقد نظریه‌هاي نوسازي و توسعه سیاسی، تهران: انتشارات دانشگاه شهید بهشتی. قوام، عبدالعلی (1382)، سیاست‌هاي مقایسه‌اي، تهران: سمت. قیصري، نوراله و شکوري، ابوالفضل.(1381). فرهنگ سیاسی: پژوهشی در ساختار و تحولات نظري یک مفهوم، نامه مفید، شماره 32. کاظمی، جمال. (1380). طالبان و هلال بنیادگرایی، مجله پگاه حوزه، آبان، شماره 25 مهدوی، سید بسم الله و سجادی، سبد عبدالقیوم. (1401). فرهنگ سیاسی و توسعه‌نیافتگی رفتار سیاسی در دوره امان‌الله خان (با تأکید بر ارزش‌های اسلامی). فصلنامه مطالعات تاریخ جهان اسلام، شماره 21. نویمان، فرانتس (1373). آزادی، قدرت و قانون، ترجمه عزت الله فولادوند، تهران: انتشارات خوارزمی سجادی، سجادی، عبدالقیوم.(1380). جامعه‌شناسی سیاسی افغانستان، کابل: نشر خاتم پور قدیری، آرین. (1399). بررسی موانع فرهنگی توسعه سیاسی در افغانستان، موسسه مطالعات راهبردی شرق، موجود در: https://www.iess.ir/fa/analysis/2388/ پور قدیری، آرین. (1401). چرا طالبان از اعتماد جامعه محروم است؟ وب‌سایت خبرآن لاین. موجود در: https://www.khabaronline.ir/news/1640640/ فخری، عبدالصبور. (2021). خشونت سیاسی در افغانستان؛ پیشینه، عوامل، پیامدها و شیوه علاج آن، خبرگزاری آناتولی. سقوط افغانستان؛ یک سال بعد | جدیدترین بحران طالبان | ۵پرده از افغانستانِ تحتِ سلطه طالبان. (1401)، وب سایت همشهری آن لاین، موجود در: https://www.hamshahrionline.ir/news/697519/ افغانستان؛ سال فاجعه‌بار حکومت طالبان، (2022)، موجود در: https://www.hrw.org/gbz/news/2022/08/11/afghanistan-talibans-catastrophic-year-rule صالحی، برنا. (1401). پیامدهای سقوط؟ موجود در: http://www.afghanpaper.com/nbody.php?id=171039 2 35 59 2024/01/28 ۱۴۰۲/۱۱/۰۸ حامد علیزاده ، رضا پریزاد حامد علیزاده فرهنگ سیاسی، طالبان، افغانستان، جامعه، مشارکت.

آثار بحران مهاجرت در فرانسه آثار بحران مهاجرت در فرانسه 1 https://epols.ir/dp-71-1382-article 1 انتشار کاریکاتورهای موهوم منتسب به پیامبر (ص) در سال 2015 و بازنشر آن در سال 2019 در روزنامه شالی ابدو، موجب بحران در فرانسه و اعتراض مسلمانان و ستیزه‌های هویتی در این کشور شد. در ابتدا این ستیزه‌ها عمدتاً به‌عنوان مسئله‌ای در خصوص آزادی بیان و برخورد تمدن‌ها موردبحث قرار گرفتند. اما شواهد نشان می‌دهد نگرش منفی فزاینده‌ای نسبت به اقلیت مسلمان وجود دارد که ناشی از بحران مهاجرت و رشد جمعیت مسلمان و گسترش احزاب راست رادیکال است. هویت لیبرالی فرانسوی، مسلمانان را به‌عنوان دیگری و نفی‌کننده هویت خود در نظر گرفته است ازاین‌رو بحران کاریکاتورها در فضایی ایجادشده است که سعی در واکنش به این روند است لذا این مقاله درصدد است به‌جای مطالعه این رویدادها به‌عنوان یک رویداد مستقل که به آن‌ها ویژگی زمانی می‌بخشند به قالب‌بندی بحران‌ها به‌عنوان مظهر ستیزه هویتی ناشی از عدم شناسایی اقلیت مسلمان به‌عنوان گروه عمده هویتی بپردازد. هدف این مقاله کشف ستیزه‌های هویتی است که زیربنای این بحران‌ها را شکل می‌دهد و بررسی عملکرد هویت فرانسوی است که با ایجاد بحران کاریکاتورها درصدد برجسته نمودن رقابت‌ها و پیچیدگی‌های است که برآیند آن اعتراض و تحریک مسلمانان به‌عنوان یک گروه عمده هویتی در فرانسه است. ما در این مقاله با بهره‌گیری از رویکرد تحلیلی-انتقادی و با استفاده ازنظریه‌های اندیشمندانی چون تیلور و کمیلیکا، در گفتار نخست ابعاد نظری مربوط به هویت و سیاست شناسایی را به بحث می‌گذاریم و در قسمت بعد، به بررسی این موضوع خواهیم پرداخت که برخوردهای هویتی میان هویت یکپارچه فرانسوی و مسلمانان موجب ظهور رادیکالیسم اسلامی در قالب ترور و خشونت گردید.The effects of the immigration crisis in France Mohammad Moradian Chehrazi Zahra Salabadi 00 Mohsen Rostami 00Abstract The publication of imaginary cartoons attributed to the Prophet (PBUH) in 2015 and their republication in 2019 in the newspaper Shali Abdo triggered a crisis in France and Muslim protests and identity conflicts in that country. Initially, these conflicts were mainly discussed as a question of freedom of expression and the "clash of civilisations". However, the evidence shows that there is a growing negative attitude towards the Muslim minority, caused by the immigration crisis and the growth of the Muslim population. The spread of right-wing extremist parties. The French liberal identity has seen Muslims as the other and the negation of its own identity. Instead of studying these riots as an independent event, which gives them a temporal character, this article will focus on framing the crises as a manifestation of the identity conflict caused by the lack of recognition of the Muslim minority as the main identity group. The aim of this article is to discover the identity conflicts that form the basis of these crises and to examine the performance of French identity, which, by creating a crisis of caricatures, seeks to highlight the competitions and complications that lead to the protest and incitement of Muslims as a major identity group in France. Is. In this article, using an analytical-critical approach and drawing on the theories of thinkers such as Taylor and Kamilika, the first part discusses theoretical aspects related to identity and the politics of identification. He explains that the clash of identities between the integrated identity of the French and the Muslim has led to the emergence of Islamic radicalism in the form of terror and violence. Key words: identity, politics, Muslims, Islamic radicalism منابع تاجیک، محمدرضا؛1384. انسان مدرن و معمای هویت. مطالعات ملی 1384 بهار شماره 21: 28-9 تقوي، سيد محمدعلی؛1383. به رسميت شناختن تفاوت‌هاي فرهنگي در عرصه عمومي جامعه: بررسي و نقد نظريه چارلز تيلور. نامه مفيد. مهر و آبان 1383 , دوره 10. شماره 44: 127-152 . رایک، کنث است؛1384. نظریه اخلاقی تیلور (برابری و متافیزیک شخصیت‌ها)، ترجمه حمید رزاقپور و حمید پورنگ، راهبرد، ش 35، صص 329-392. سجادی، سید عبدالقیوم؛1382. اسلام و جهانی‌شدن. بازتاب اندیشه. مرداد 1382. شماره 40: 30-38 سردار نیا، خلیل‌الله،1392. درآمدی بر جامعه‌شناسی سیاسی جدید. نشر میزان. تهران. کاستلز، مانوئل؛1380. عصر اطلاعات: اقتصاد، جامعه و فرهنگ، (قدرت هویت)، جلد دوم، ترجمه حسن چاوشیان، تهران انتشارات طرح نو. کاستلز، مانوئل؛1380. عصر اطلاعات: اقتصاد، جامعه و فرهنگ، (قدرت هویت)، جلد دوم، ترجمه حسن چاوشیان، تهران انتشارات طرح نو. م‍ارش‌، دیوید و‌ اس‍ت‍وک‍ر، جری؛1397. روش‌ و ن‍ظری‍ه‌ در ع‍ل‍وم‌ س‍ی‍اس‍ی‌. ت‍رج‍م‍ه‌ ام‍ی‍رم‍ح‍م‍د ح‍اج‍ی ‌ی‍وس‍ف‍ی‌. ت‍ه‍ران‌: پ‍ژوه‍ش‍ک‍ده‌ م‍طال‍ع‍ات‌ راه‍ب‍ردی‌‏. نجاتی حسینی، سید محمود؛1382. واکاوی هویت تاریخی، تاریخ نگاری و جامعه شناسی تاریخی ایران: ملاحظات نظری و روش شناختی . مجله: مطالعات ملی. بهار 1382 - شماره 15 : 153-190 نظری، علی اشرف؛1392. جنبش ها و تشکل های اسلامی در اروپا: رویکردی هویتی. در دایره‌المعارف جنبش‌های اسلامی:جلد چهارم. پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی.. نظری، علی اشرف و سلیمی، برهان؛1395. چند فرهنگ گرایی، دیاسپورای مسلمان و اسلام گرایی در فرانسه: تحلیل مسئله اسلام رادیکال. مجله پژوهشهای سیاسی جهان اسلام. بهار 1395 . شماره 18 : 171-194 نظری، علی اشرف و سلیمی، برهان؛1395."پوپولیسم راست افراطی در دموکراسی‌های اروپایی." دولت پژوهی 1، 4 (1395): 157-185. نیک پی، امیر؛ کردونی، ندا؛ چند فرهنگ گرایی، دولت و حقوق اقلیت ها. تحقیقات حقوقی. پاییز 1395. شماره 75: 94-65. هانتينگتون، ساموئل؛1382. نظريه برخورد تمدنها: هانتينگتون و منتقدانش، ترجمه و ويرايش. مجتبى اميرى وحيد. تهران: وزارت امور خارجه، مركز چاپ و انتشارات، 1382 Barone, G., A. D’Ignazio, G. de Blasio and P. Naticchioni (2016), “Mr. Rossi, Mr. Hu and politics. The role of immigration in shaping natives’voting behaviour”, Journal of Public Economics 136 (8228), 1–13, https://doi.org/10.1016/j.jpubeco.2016.03.002. Bell, Daniel,(1960). The end of ideology: on the exhaustion of political ideas in the fifties. New York :Free Press. Bell, V.(1999). Performativity and belonging: An introduction. Theory, Culture & Society 16(2): 1–10. Berkowitz D and Eko L (2007) Blasphemy as sacred rite/right. Journalism Studies 8(5): 779–797. Becker, S. O. and T. Fetzer (2016), “Does Migration Cause Extreme Voting?”, Warwick Working Paper Series 306. Brunner, B. and A. Kuhn (2014),” Immigration, Cultural Distance and Natives`Attitudes Towards Immigration: Evidence from Swiss Voting Results”, IZA Discussion Papers 8409 , https://papers.ssrn.com/sol3/ papers.cfm?abstract_id=2492436. Butler J (1999) Gender Trouble: Feminism and the Subversion of Identity. 2nd edn. London: Routledge. Castells, Manuel.(1997).The Power Of Identity. Oxford: Blackwell. Castells, Manuel.(2010).Globalisation and Identity. Quaderns de la Mediterrània, Num. 14: 89-98 Connoly, William (2002). IdentityDifference: Democratic Negotiations of Political Paradox.Minnesota. University Of Minnesota Press. De Wenden, C W.(2003). Multiculturalism in France. In Multiculturalism and political integration in modern nation-states. International Journal on Multicultural Societies (IJMS) Vol. 5, No. 1, 2003 Dustmann, C., K. Vasiljeva and A. Piil (n.d.), “Refugee Migration and Electoral Outcomes”, CReAM Discussion Paper Series CPD 19/16, https://doi.org/10.1016/S1043-2760(97)84344-5. Fredette, Jennifer.2014. Constructing Muslims in France : discourse, public identity, and the politics of citizenship. Temple University Press. Philadelphia, Pennsylvania. Fukuyama, Francis.(1989). The End of History? The National Interest, summer. Guibernau, M. (1996) Nationalisms. Cambridge: Polity Press. Hetherigton, K. (1998).Expressions Of Identity.London: SAGE Halla, M., A. F. Wagner and J. Zweimüller (2017), „Immigration and Voting for the Far Right”, Journal of the European Economic Association, forthcoming, https://doi.org/http://dx.doi.org/10.2139/ssrn.2103623. Harmon, N. A. (2017), “Immigration, Ethnic Diversity and Political Outcomes : Evidence from Denmark”, The Scandinavian Journal of Economics, accepted, https://doi.org/doi:10.1111/sjoe.12239. Heywood, Andrew.(2002), Politics. Palgrave Macmillan; 2nd edition. Kettani, Houssain.(2010). Muslim Population in Europe: 1950 – 2020.International Journal of Environmental Science and Development, Vol. 1, No. 2, June 2010: 154-164. Kinnvall, Catarina & Nesbitt-Larking, Paul (2011), The Political psychology of globalization: Muslims in the West, Oxford: Oxford University Press. Kymlica, Will.(1991). Liberalism, Community, and Culture. Oxford University Press. Kymlica, Will.(1995).Multicultural Citizenship: A Liberal Theory of Minority Rights. Oxford: Clarendon Press. Kymlica, Will(2007).Multicultural Odysseys: Navigating the New International Politics of Diversity. Oxford University Press, USA. Lyotard, J-F.(1984). The Postmodern Condition: a Report on Knowledge, Translated by G. Bennington and B. Massumi.Manchester University Press: Manchester. Nash, Kate.(2000). Contemporary Political Sociology: Globalization, Politics, and Power. Oxford: Blackwell. Otto, A. H. and M. F. Steinhardt (2014), “Immigration and Election outcomes– Evidence from City Districts in Hamburg”, Regional Science and Urban Economics 45(1), 67–79. Rex, John; G. Singh (2003). “Multiculturalism and Political Integration in Modern Nation- States”. International Journal On Multicultural Societies. Vol. 5. No.1. Ricoeur, Paul, The Course of Recognition, Cambridge, Massachusetts,London, England: Harvard University Press, 2007. Sekeris, P. and C. Vasilakis (2016), “The Mediterranean Refugees Crisis and Extreme Right Parties: Evidence from Greece”, MPRA Paper 72222, 1–14. https://mpra.ub.uni-muenchen.de/72222/1/MPRA_paper_72222.pdf. Shanneik, Y, Heinhold, Ch, Ali, Z.(2017). Mapping Shia Muslim Communities in Europe: Local and Transnational Dimensions: An Introduction to the Special Issue. Journal of Muslims in Europe 6 (2), 145-15. Taylor, C. (1994). The politics of recognition. In A., & Gutmann (Eds.), Multiculturalism: Examining the politics of recognition (pp. 25–75). Princeton: Princeton University Press. Taylor, C. (1989). Sources of the Self, Cambridge: Cambridge University Press. Theo WA, De Wit.(2018). Stellenbosch Theological Journal 2018, Vol 4, No 1: 153–178. DOI: http://dx.doi.org/10.17570/stj.2018.v4n1.a08 Tebbakh, Sonia.(2007). Muslims in the EU: Cities Report. UMR PACTE, Institut d’Etudes Politiques de Grenoble,BP 48 – 38040 GRENOBLE Cedex 9 France. Venel, Nancy. (2005). “Francités, Islamités: Composition citoyenes et religieuses des jeunes musulmansfrançais d’origine maghrébine.” French Politics, Culture, and Society 23 (1): 88–100. https://www.pewforum.org/2017/11/29/europes-growing-muslim-population/ https://www Muslim Population Growth in EuropePew Research Center 2 1 34 2024/01/14 ۱۴۰۲/۱۰/۲۴ محمد مرادیان چهرازی - زهرا سهل آبادی -محسن رستمی محمد مرادیان هویت، سیاست، مسلمانان، رادیکالیسم اسلامی